< Een ongewoonlijke herinnering aan de berkenboom
voor ons huis >
De woonbuurt waar in ben opgegroeid is na al die jaren nog steeds onveranderd, ondanks ingrijpende verwoestenij aan de oevers van de rivier en aan de rand van het groot bos, (waar er nauwelijks meer iets over is van de schoonheid van de ooit landelijke en bosrijke omgeving, en autosnelwegen als moderne huizenbouw enorme afbraak hebben verricht.) Via een heuvel kom je in de oude buurt, die er ongeveer hetzelfde uitziet. Tussen de aaneengesloten rijen huizen liggen allerlei straten met vogelnamen, wij woonde op de merelstraat. Typerend want elke dag verzamelde zich merels en mussen in de tuin. Tussen de woonbloks in lagen tuinen en paden. Ik heb leuke gezellige herinneringen aan mijn kindertijd, we waren met een hoop vrienden en speelde overal rondom, we rende door de zandpaden tussen de woonbloks en speelde vaak tot in de avonden. Behalve dat het allemaal terugkomt, zij het in flarden - de kinderjaren en de mensen waarvan iedereen elkaar kende en men bij elkaar bezoekjes aflegde, blijft ons huis een reeks buitengewone herinneringen in mij te weeg brengen, en deze ballen zich samen tot enkele indringende vragen. Vragen die mij tot op heden niet los laten.
De omgeving (met de naam 'kleine heide') lijkt niet geraakt door de tijd, alleen de berkenboom die jaren aan de straatkant van ons huis leunde en boven de dakrand uitkwam, die was destijds reeds omgehakt omdat de wortels de stoepstenen omhoog drukte. Met deze boom had ik een wel heel speciale band, tijdens uitzonderlijke belevingen.
Omdat het zo onveranderd is worden daar de herinneringen heel helder, de woonhuizen, de tuinen straten en paden, de rode spitse daken, zelfs de schoorsteen op de dakrand (waar ik een merkwaardige ervaring mee had) de oude omgezaagde berkenboom die ik me alleen nog kan verbeelden, en de wijdere omtrek. De brede stenen trappen in het klein bosgebiedje bij de heuvel naar beneden toe, en andere verder weg liggende punten..
Behalve de kindertijd, van de meer 'flowerpower' - jaren zestig/zeventig - die deze tijd behoorlijk aftekende, spelen herinneringen op een volkomen ander niveau. Maar het blijft moeilijk erover praten.. dat ik deze omgeving niet alleen doodnormaal heb gekend en gezien maar dat ik deze ken op een niveau van bewustzijn dat niet langer was gebonden aan het stoffelijk lichaam. En in dat ander bewustzijn herinner ik mij de 'griezelig' aandoende échtheid van nauwkeurig hetzelfde gebied. Alleen met een belangrijk verschil: het verschil van naast je huis staan of erboven zweven en vliegen en alles zien van bovenaf..
Vol gedachten verlaat ik deze plek, als een herinnering aan een bovennatuurlijk avontuur, wat zich daar voornamelijk afspeelde...
0 reacties:
Een reactie plaatsen