
< Tussen de gebladerde takken die aan weerszijden bij elkaar sloten als een tunnel bewoog ik terug >
______________________________
/ Overweldigt door de werkelijkheid \
Ik kwam erachter dat ik tijdens uittredingen mijn ogen ietwat hield gesloten, wat ik vanzelve deed om reden dat deze toestand beter kon worden vastgehouden, waarschijnlijk dat daardoor een mate van helder waarnemen ontbrak. Voor ik opnieuw uittrad en het huis verliet had ik voorgenomen mijn ogen zo wijd mogelijk te openen,
omwille een kritische bevestiging. Zodra ik tijdens een volgende uittreding buitenshuis was opende ik zo wijd mogelijk mijn (nonfysieke) ogen, daarbij kwam onze nabije omgeving - de aaneengesloten rijen huizen en tussenliggende tuinen - in een helder licht te staan, en de realiteit daarvan was enigszins schokkend. Al wel ik vanuit een andere positie over het geheel keek, ik bevond mij immers in het luchtruim, zag ik het panorama van de al te vertrouwde omgeving - zonder enige vervorming.
(Achteraf verbaast het mij dat je het astraal waarnemen kunt beperken, het tweede lichaam lijkt overeenkomstige werkingen te hebben wat betreft de zintuigen als het lichaam.)
<><><><>
/ Uitkijkend over het door nevel gekleurde landvlak \
Tijdens deze uittreding ging ik verder van huis, ik bevond mij aan het eindt van een lange laan in een bekend bosgebied (met de opvallende naam 'klein egypte') Aan de rand van de weg zag ik het uitgestrekt landoppervlak waarachter een oud klooster ligt. Terwijl ik keek leek er een soort gekleurde nevel te hangen overheen het landvlak. Er was een vredige sfeer.
Daarop volgde ik teruggaande de lange weg, als door een tunnel waarvan de aan weerskanten gebladerde takken der bomen elkaar raakte. Ongeveer aan het begin van de weg maakte ik een soort 'bliksemsprong' en was terug in onze omgeving, bij rijen witte huizen die ik meteen herkende (deze lagen achterdoor.) In bovenraampjes brandde lichten. Het deed sfeervol aan. Even daarna was ik in het lichaam. Maar het was niet voorbij: Nu hoorde ik een mannelijk stem, die begeleid door een piano, een kort wijsje zong in het Engels. Op het slot daarvan zei hij op vrolijke toon "Goodnight"..
<><><>
/ In oneindige weidsheid \
___________________
Buiten lichamelijk aan de voorkant van ons huis toevend, volgde ik de verschillende straten, en kwam uit bij allerlei bekende punten, zoals de brede stenen trappen bij een klein bosgebiedje waar de heuvel naar beneden afdaalde. Vanuit het ruim passeerde ik de afdaling waardoor de hoogte vanuit het zicht toenam. Wanneer ik verder straten volgde nam ik andere delen van de omgeving waar. Dit ging dan vaak vliegensvlug. Het waren fantastische ervaringen vol vrijheid: hoe hoger ik opsteeg des te weidser nam ik de omgeving beneden waar. Heel anders verliep het tijdens een tal uitzonderlijke ervaringen. Aan de straatkant waar ik mij bij gewoonte oriënteerde op de berkenboom, en de straat volgend - wat nog steeds realistisch aandeed kwam ik terecht in wat een andere dimensie scheen. Als door een onzichtbare wand bevond ik mij te midden
schitterende oorden, en keek ik vanuit grote hoogte neer op onverwoordbaar landschappen, afwisselend in weidse vlakten, bergoorden met diepe afdalingen en meren. Aan deze gebieden leek geen einde te komen, terwijl ik in een ruk nog hoger het ruim inschoot nam de weidsheid enorm toe. Beneden mij een aangrijpend zicht, een adembenemende schoonheid waar een diepe rust vanuit ging. Soms leek zich daar iets van een stralende stad te bevinden.
Op zulke hoogte werd ik soms bevangen door 'valangst', wat werd beantwoord door het plotseling verschijnen van een doek waar ik mij aan vasthield. (Het idee me aan iets vast te kunnen houden nam de vrees voor deze hoogte weg.) De terugkeer in het lichaam volgde, bij de wens, in een korte flits. Waarna ik veelal was aangegrepen.
Deze immense oorden vol afwisseling kleur en diepste schoonheid leken op een onnoemelijke afstand, daarbij hoefde ik enkel de straat de volgen, als speelde afstand tijd en ruimte geen rol.
______________
Werkelijkheden gaan in elkaar over en vloeien ineen, ze lijken minder te bestaan als een fysieke realiteit en meer als scheppingen van hoogste bewustzijn..

/ UFO's in de nacht \
Ik eindig dit deel met één van de mooiste buiten lichamelijke ervaringen.
Tijdens deze uittreding van daadwerkelijk ná aan huis te zijn en met een gevoel van bijzonder realisme, was dit wederom de ander zijde van de beschreven oorden en dimensies. De ervaring werd 'ingeluid' door het volgende:
Tijdens de nacht hoorde ik dichtbij een mannelijk stem zeer mooi klassiek zingen. Terwijl ik het aangrijpend gezang bleef horen trad ik uit het lichaam. Na het huis te hebben verlaten scheen het als joeg iemand mij met grote snelheid de lucht in (niet al te hoog.) Op een bepaald punt - tussen de aaneengesloten woningen in bleef ik stil hangen, en scheen op iets te wachten.
Vanuit de verte zag ik een lichtgevend voorwerp met grote snelheid naderen. Drie andere gelijksoortige objecten volgde op enige onderlinge afstand. Ze schoten over de daken van de voor mij liggende huisbloks, waaronder de 'onze' .. en joegen met een suizend geluid een eindt van mijn positie verwijdert voorbij. Het waren schotelvormige voertuigen, met een doorzichtige koepel in het midden bovenop. Ze straalde een sterk licht uit, dat hun geheel omgaf. De objecten joegen over de daken der verschillende rijen aaneengesloten huizen en verdwenen vliegensvlug in de verte.
Na dit avontuur verlangde ik terug te keren in mijn lichaam. Maar ik bemerkte op een geheel andere plek te zijn. Op dat moment herkende ik onze eigen tuin, met zijn glazen afscherming voor mij, en ikzelf leunde op de grond tegen de muur van ons huis. Het gevoel van realiteit, van hier echt te zijn was dermate groot, zo dat het gebeuren van zo even en de duistere nacht enige vrees en aarzeling opwekte.
(Ik zag verderdoor iets uit het ruim landen, een soort 'omhulsel' (wat leek op een wezen omringd door een vaste aura.) Opnieuw concentreerde ik mij op het lichaam, en een moment erna was ik veilig terug.
.....
Een 'oude' schets van mijn nachtelijke
out of body.

0 reacties:
Een reactie plaatsen