donderdag 5 maart 2009

4. Ontwaren van geluiden, en muziek.

De Volgende Zomer

_____________\

Een jaar later, tijdens enkele zomermaanden volgde een nieuwe reeks van gelijksoortige ervaringen. Het verrassend moment werd er niet minder om, ondanks eerdere herinneringen. Maar er was een beduidend verschil deze keer, zoals ik eerder had bemerkt trad er een veranderende toestand van bewustzijn in, met als gevolg de fysieke verlamming. Deze verlamming bleef achterwege of was in elk geval een stuk minder aanwezig.
Omdat mijn nogal panische angst vooral de fysieke verlamming betrof nam het wegblijven of minderen hiervan een belangrijk stuk vrees weg. Omdat ik de toestand nu tevens tamelijk goed kende, en wist dat er niets ernstigs zou gebeuren, nam mijn nieuwsgierigheid toe. Een belangrijke aanwinst want daardoor werd ik mij meer bewust van geluiden, waaronder muziek en stemmen.
Voor de rest bleef het hetzelfde, om in de gewoonlijke toestand terug te keren was een mate van wilsverzet nodig, waarna ik terugviel in voorgaande, tot aan het moment het uit zichzelf eindigde. Deze wetenschap nam mijn vrees grotendeels weg en ik concentreerde mij op de geluiden en andere gewaarwordingen. Zo werd ik mij gewaar van twee verschillende soorten van bewustzijn, waartussen ik mij heen en weer bewoog via wilsimpulsen.
In de gewoonlijke waaktoestand was de omgeving normaal zichtbaar en hoorbaar, alle binnen en buiten geluiden en het waarnemen. Daarbij zag ik in het schemerlicht de kamer en omringende dingen, niets bleek onjuist. Zodra ik in het ander bewustzijnstadia verkeerde - zoals bij het omschakelen van een knop - bleef de waarneming aanwezig, al hield ik de ogen ietwat gesloten - zag ik de kamer, maar de uitzonderlijke geluiden waren tevens terug, waaronder stemmen en muziekklanken. Het realisme ervan was levensecht. Om te controleren of de klanken niet ergens vanuit de gewone realiteit afkomstig waren verzette ik mij daarin terug. Op dat moment was het meteen afwezig, de stilte van de vroege ochtend werd door niets verstoord. Bij het terugkeren was het wederom daar, al deze klanken, geluiden stemmen en muziek.. het was niet weg geweest, het hoorde daar thuis. De kwestie was dat ik het dan wel en dan niet hoorde.

Ik heb deze verandering in het bewustzijn de overgangstoestand genoemd, zoals wanneer je over een smal water heen stapt en daarbij van oever verandert. Meer bleek het ook niet te zijn, alleen maar een kleine stap.
Terwijl het vroeg in de zomerse ochtend overal rustig en vredig was binnen en buiten, was er volop leven aan die 'andere zijde' Vaak leek het alsof een gezelschap van mensen op mijn kamer vertoefde, en daarbij luisterde naar muziek. De muziek was doorgaans van een bijzonder realiteitsgehalte en klonk zeer mooi, ik keerde vaker terug in het gewone bewustzijn om te controleren of niet toch ergens een radio was aangezet maar de stilte dan aanwezig kwam overeen met het vroege tijdstip.

Bij een moment van herinnering, waarbij ik mij tamelijk vreesloos liet meegaan, zong een vrouwelijk stem bijzonder aangrijpend. Bij andere momenten waarbij ik deze toestand bewust vast hield trachtte ik de stemgeluiden te volgen en te begrijpen. Sommige ochtenden hielden deze ervaringen dusdanig lang aan dat ik niet wist hoe ik het kon stoppen. Ik kon me er weliswaar een moment uitwerken, maar daarop zakte ik
terug, het resultaat was van korte duur.

Ik had enkele dingen bemerkt, zodra een of ander geluid viel van buiten af, of een onverwacht aangaan van een licht, dan was ik meteen hieruit weg. Het was ogenblikkelijk voorbij. Pogingen om zelf een licht aan te maken mislukte.
Eenmaal liet ik mij met enige vrees opzij uit het bed vallen. Ik wist niet beter dan opzij van het bed op de grond te zijn beland, tot plotseling een buitenlicht aanging (mijn moeder ging kort naar het toilet) en ikzelf vond mij terug, gewoonlijk liggend in het bed. Iets wat ik tot dan absoluut niet snapte.

Achteraf weet ik dat ik een bewuste uittreding had, het was niet mijn lichaam dat opzij van het bed op de vloer zakte, maar mijn nonstoffelijk tweede lichaam. En van laatste kreeg ik nog overweldigende bevestigingen.
...

0 reacties:

Een reactie plaatsen