woensdag 4 maart 2009

6. Onbewuste Uittredingen.


/ Afbeelding van een reƫle uittreding, in je 'tweede lichaam' \


Na de reeks ervaringen die twee opeenvolgende zomermaanden gebeurde er schijnbaar niets meer. Behalve een besef van een beduidende 'rariteit' in dromen, die geleidelijk vaker voorkwamen. In die dromen bevond ik mij in ons huis op verschillende plaatsen, elke ruimte was duidelijk herkenbaar, ook verscheidene voorwerpen die er zich bevonden. Het was er wazig licht, wat overeenkwam met het tijdstip van deze dromen. Er waren bepaalde terugkerende rariteiten zoals het doordringen van deuren, of het willen aanmaken van een licht bij een lichtschakelaar - wat nimmer slaagde, en een plotseling openen van mijn ogen, al gewoonlijk liggend in het bed.
Deze soort dromen herhaalde zich op ongeveer eenzelfde wijze, ik betrad verschillende ruimtes.. terwijl ik dwars door de deur heen bewoog van het keukenvertrek benedenshuis - aansluitend aan de woonkamer. Was ik in de keuken, nam ik allerlei waar, zoals de gordijnen - waarachter de deur lag naar de tuin - en opzij dingen zoals het gasfornuis.  Terwijl ik verder dwaalde betrad ik ernaast de huiskamer, die er in het halfdonker realistisch uitzag, en herkende ik voorwerpen die er zich bevonden. Het realisme was indringend en soms wat eng aandoende, zodat ik vergeefs poogde een licht aan te doen. Het eindigde bij het snelle ontwaken in het bed op het kamertje boven met een direct openen van mijn ogen en een duidelijke herinnering aan het gebeurde.


/\ Een nieuwe gewaarwording /\
__________

Geleidelijk - zonder dat ik een specifiek moment herinner - werd ik een proces gewaar, deze bewustwording was alles overtreffend, tegelijk liet ik het begaan vanuit een rust (en uiteraard nieuwsgierigheid) bijna alsof ik het allemaal reeds kende en wist.. Maar hoe dan.. nooit eerder had ik dit meegemaakt.
Toen ik dit proces eenmaal begreep had ik de volle mogelijkheid om dit zelf volledig in de hand te nemen, en te sturen. Ik was dan in staat om het proces zowel in werking te zetten en te sturen tot aan een bepaald punt, of om het af te breken - wanneer ik onrust bespeurde of een gevoel van onveiligheid, waarbij ik weerom gewoonlijk wakker was. Van een ontwaken zoals bij dromen was geen sprake, vanaf de ontspanning en het moment van terugkeer en het openen van mijn (stoffelijke) ogen kende geen onderbreking in het bewustzijn.

Deze kennis was in elk geval overweldigend, vanaf dan vonden ervaringen met het buiten het lichaam treden in vol bewustzijn plaats, en leerde ik elk stadium ervan realistisch kennen. Dit realisme zal - en zou - levenslang parten spelen, en vragen oproepen.
...

0 reacties:

Een reactie plaatsen