Uittredingen

0. Index.

2009-03-11T03:33:00.001-07:00

Dit verslag is hernieuwd opgetekend na een eerder verslag, opgetekend in november/ december 2004. Met kleine veranderingen en toevoegingen, om het werkstuk completer te maken.
In dit verslag is gepoogd een bepaalde verhaaltrant aan te houden, geheel naar de bewustheid van mijn herinneringen overheen de jaren dat ik de beschreven ervaringen beleefde.

Index:

1. Herinnering.
2. Ouderlijk gezin en de Aanvang.
3. Verschijnselen van fysieke verlamming.
4. Ontwaren van geluiden en muziek.
5. Inwijding in wat zou volgen.
6. Onbewuste uittredingen.
7. Het Proces.
8. Bijzondere wetten en mogelijkheden van het uittreden.
9. Wat Momenten.
10. Andere Momenten en Onbekende Oorden.
11. Stemmen Muziek en Gestalten.
12. Uittredingen Dichtbij en Veraf.
13. Stemmen in de intieme sfeer.
14. Bewuste gestalten nabij.
15. Uittredingen in andere verblijven.
16. Allerlei uitzonderlijke momenten.
17. Enkele bewaarde Notities.
18. Toen de poort zich sloot.
19. /Slot.

\_______________/

Plaats Een Reactie over je eigen ervaringen
of stel vragen.
__________

1. Herinnering.

2009-03-05T03:51:00.007-08:00

< Een ongewoonlijke herinnering aan de berkenboom
voor ons huis >

De woonbuurt waar in ben opgegroeid is na al die jaren nog steeds onveranderd, ondanks ingrijpende verwoestenij aan de oevers van de rivier en aan de rand van het groot bos, (waar er nauwelijks meer iets over is van de schoonheid van de ooit landelijke en bosrijke omgeving, en autosnelwegen als moderne huizenbouw enorme afbraak hebben verricht.) Via een heuvel kom je in de oude buurt, die er ongeveer hetzelfde uitziet. Tussen de aaneengesloten rijen huizen liggen allerlei straten met vogelnamen, wij woonde op de merelstraat. Typerend want elke dag verzamelde zich merels en mussen in de tuin. Tussen de woonbloks in lagen tuinen en paden. Ik heb leuke gezellige herinneringen aan mijn kindertijd, we waren met een hoop vrienden en speelde overal rondom, we rende door de zandpaden tussen de woonbloks en speelde vaak tot in de avonden. Behalve dat het allemaal terugkomt, zij het in flarden - de kinderjaren en de mensen waarvan iedereen elkaar kende en men bij elkaar bezoekjes aflegde, blijft ons huis een reeks buitengewone herinneringen in mij te weeg brengen, en deze ballen zich samen tot enkele indringende vragen. Vragen die mij tot op heden niet los laten.

De omgeving (met de naam 'kleine heide') lijkt niet geraakt door de tijd, alleen de berkenboom die jaren aan de straatkant van ons huis leunde en boven de dakrand uitkwam, die was destijds reeds omgehakt omdat de wortels de stoepstenen omhoog drukte. Met deze boom had ik een wel heel speciale band, tijdens uitzonderlijke belevingen.
Omdat het zo onveranderd is worden daar de herinneringen heel helder, de woonhuizen, de tuinen straten en paden, de rode spitse daken, zelfs de schoorsteen op de dakrand (waar ik een merkwaardige ervaring mee had) de oude omgezaagde berkenboom die ik me alleen nog kan verbeelden, en de wijdere omtrek. De brede stenen trappen in het klein bosgebiedje bij de heuvel naar beneden toe, en andere verder weg liggende punten..

Behalve de kindertijd, van de meer 'flowerpower' - jaren zestig/zeventig - die deze tijd behoorlijk aftekende, spelen herinneringen op een volkomen ander niveau. Maar het blijft moeilijk erover praten.. dat ik deze omgeving niet alleen doodnormaal heb gekend en gezien maar dat ik deze ken op een niveau van bewustzijn dat niet langer was gebonden aan het stoffelijk lichaam. En in dat ander bewustzijn herinner ik mij de 'griezelig' aandoende échtheid van nauwkeurig hetzelfde gebied. Alleen met een belangrijk verschil: het verschil van naast je huis staan of erboven zweven en vliegen en alles zien van bovenaf..

Vol gedachten verlaat ik deze plek, als een herinnering aan een bovennatuurlijk avontuur, wat zich daar voornamelijk afspeelde...

2. Ouderlijk gezin en de Aanvang.

2009-03-05T03:51:00.005-08:00

Ik kwam uit een onopvallend algemeen gezin, met twee broers en een zus, als jongste (nakomer) in het gezin waren de overige naderhand al buiten het ouderhuis gaan wonen, en woonde ik wat jaren alleen met de ouders. Naast mijn werk verliep het leven rustig, al kampte ik met enige spanningen, regelmatig maakte ik lange wandelingen door het bos, of was wat creatief bezig met tekenen schrijven of muziek maken (het creatieve zat in ons gezin, mijn vader maakte aardige schilderijtjes van landschappen en dieren, mijn ouder broer maakte tevens muziek.)

Voor hetgeen waarover volgende zal handelen, en het ingrijpende daarvan, was geen directe aanleiding in mijn leven destijds. Ik kampte niet met mijn fysieke gezondheid, ik kende geen enkele beschrijving van het aankomende fenomeen, en het volgde als een verrassing zowel als een ernstige inbreuk in het patroon van mijn leven. En ik hield het voor mijzelf, in onze nuchtere familie was het niet bespreekbaar (naderhand vertrouwde ik een en ander wel toe aan mijn moederskant, die er meer voor open stond.) De ervaringen die zo lijfelijk en echt waren moest ik alleen onderzoeken, het raadsel erachter leren verwerken en begrijpen. Daarbij leidde het een tot het ander, en kwam ik terecht in een aard der werkelijkheid waarvoor ik geen handleiding had, wat ik nog nooit ergens had vernomen. En door het voor mijzelf te bevatten, leidde het tot een gebeuren waar ik de volledige controle over kreeg, en zodoende met regelmaat kon opwekken. Daarbij kon ik niet anders dan telkenmale bevestigen dat er een andere aard der realiteit of dimensie aanwezig was, naast de algemene fysieke.
...

3. Verschijnselen van fysieke verlamming.

2009-03-05T03:51:00.003-08:00

ZOMER 1976.

De bekende song "Morning has broken (black bird has spoken') van Cat Stevens, raakt mij op een speciale manier, behalve dat het een van de mooiste songs sowieso is. De ouderlijke buurt wiens straten niet alleen vogelnamen hadden maar waar elke ochtend de mussen zich verzamelde in een gekwetter en merels zingend de morgen aankondigde, schepte een sfeer van bijzondere rust, samen met het opkomend licht.
Nachten waren wat onrustig, ik woelde me er doorheen tot de zachte schemering doordrong in het duister vertrek. Doorgaans zakte ik weg en viel in slaap. Deze ochtend, ergens midden in de zomer, gebeurde iets heel anders. Ik ontwaakte uit de slaap, maar mijn lichaam bleek volslagen bewegingloos en reageerde op geen enkel wilsimpuls. De duidelijkheid van deze toestand drong snel tot mij door en een heftige angst kwam eraan: was mijn lichaam opeens helemaal verlamd, of mogelijk nog erger, was het dood? De gedachte dat er iets ernstigs aan de hand was - zo mogelijk de dood van mijn lichaam - bracht mij innerlijk in heftig verweer. Met alle wil verzette ik mij tegen deze verlammende toestand en het had resultaat, ik scheen er opeens uit en het lichaam reageerde meteen. Er was op het moment voorheen alleen maar angst en paniek, en grote opluchting naderhand. Het duurde echter maar kort, tot opnieuw een volledige fysieke verlamming intrad. Automatisch gedreven door vrees werkte ik mij eruit door opnieuw verzet van binnenuit, wat leidde tot een gewoonlijk lichamelijk functioneren.
Daarop volgend trad weerom het proces in, een toestand van verlamming op verlamming met korte momenten dat ik weer eruit geraakte. Het terugvallen bleef zich herhalen ongeveer twintig minuten tot een half uur, waarna het zonder toedoen uit zichzelf ophield en voorbij was.
..

Na een paar dagen vond hetzelfde proces plaats, wederom tijdens het opkomende vroege morgenlicht. Na een tamelijk snelle ontspanning en wegvallen in een slaap trad ik uit de slaap, maar terwijl mijn bewustzijn klaarwakker was bleek mijn lichaam in een verlammende bewegingloze toestand. De constante angst die mij bleef beheersen deed alles in mij verzetten tegen deze schijnbare verlamming, en voor een moment geraakte ik daaruit, waarna het zich herhaalde. Het gebeuren stopte na een poos zonder dat ikzelf daartoe bijdroeg.
Buiten dit was alles volkomen normaal, een fysieke afwijking kon het niet zijn, het lichaam bleek niets te mankeren. Dezelfde situatie herhaalde zich enkele dagen nadien hernieuwd, met hetzelfde verloop en hetzelfde einde.

Binnen twee maanden kwam dit proces een aantal malen voor, tot het helemaal voorbij was.
Eigenlijk had het me naderhand niet meer zo bezig gehouden,
verklaren kon ik het echter niet.
...

4. Ontwaren van geluiden, en muziek.

2009-03-05T03:51:00.001-08:00

De Volgende Zomer

_____________\

Een jaar later, tijdens enkele zomermaanden volgde een nieuwe reeks van gelijksoortige ervaringen. Het verrassend moment werd er niet minder om, ondanks eerdere herinneringen. Maar er was een beduidend verschil deze keer, zoals ik eerder had bemerkt trad er een veranderende toestand van bewustzijn in, met als gevolg de fysieke verlamming. Deze verlamming bleef achterwege of was in elk geval een stuk minder aanwezig.
Omdat mijn nogal panische angst vooral de fysieke verlamming betrof nam het wegblijven of minderen hiervan een belangrijk stuk vrees weg. Omdat ik de toestand nu tevens tamelijk goed kende, en wist dat er niets ernstigs zou gebeuren, nam mijn nieuwsgierigheid toe. Een belangrijke aanwinst want daardoor werd ik mij meer bewust van geluiden, waaronder muziek en stemmen.
Voor de rest bleef het hetzelfde, om in de gewoonlijke toestand terug te keren was een mate van wilsverzet nodig, waarna ik terugviel in voorgaande, tot aan het moment het uit zichzelf eindigde. Deze wetenschap nam mijn vrees grotendeels weg en ik concentreerde mij op de geluiden en andere gewaarwordingen. Zo werd ik mij gewaar van twee verschillende soorten van bewustzijn, waartussen ik mij heen en weer bewoog via wilsimpulsen.
In de gewoonlijke waaktoestand was de omgeving normaal zichtbaar en hoorbaar, alle binnen en buiten geluiden en het waarnemen. Daarbij zag ik in het schemerlicht de kamer en omringende dingen, niets bleek onjuist. Zodra ik in het ander bewustzijnstadia verkeerde - zoals bij het omschakelen van een knop - bleef de waarneming aanwezig, al hield ik de ogen ietwat gesloten - zag ik de kamer, maar de uitzonderlijke geluiden waren tevens terug, waaronder stemmen en muziekklanken. Het realisme ervan was levensecht. Om te controleren of de klanken niet ergens vanuit de gewone realiteit afkomstig waren verzette ik mij daarin terug. Op dat moment was het meteen afwezig, de stilte van de vroege ochtend werd door niets verstoord. Bij het terugkeren was het wederom daar, al deze klanken, geluiden stemmen en muziek.. het was niet weg geweest, het hoorde daar thuis. De kwestie was dat ik het dan wel en dan niet hoorde.

Ik heb deze verandering in het bewustzijn de overgangstoestand genoemd, zoals wanneer je over een smal water heen stapt en daarbij van oever verandert. Meer bleek het ook niet te zijn, alleen maar een kleine stap.
Terwijl het vroeg in de zomerse ochtend overal rustig en vredig was binnen en buiten, was er volop leven aan die 'andere zijde' Vaak leek het alsof een gezelschap van mensen op mijn kamer vertoefde, en daarbij luisterde naar muziek. De muziek was doorgaans van een bijzonder realiteitsgehalte en klonk zeer mooi, ik keerde vaker terug in het gewone bewustzijn om te controleren of niet toch ergens een radio was aangezet maar de stilte dan aanwezig kwam overeen met het vroege tijdstip.

Bij een moment van herinnering, waarbij ik mij tamelijk vreesloos liet meegaan, zong een vrouwelijk stem bijzonder aangrijpend. Bij andere momenten waarbij ik deze toestand bewust vast hield trachtte ik de stemgeluiden te volgen en te begrijpen. Sommige ochtenden hielden deze ervaringen dusdanig lang aan dat ik niet wist hoe ik het kon stoppen. Ik kon me er weliswaar een moment uitwerken, maar daarop zakte ik
terug, het resultaat was van korte duur.

Ik had enkele dingen bemerkt, zodra een of ander geluid viel van buiten af, of een onverwacht aangaan van een licht, dan was ik meteen hieruit weg. Het was ogenblikkelijk voorbij. Pogingen om zelf een licht aan te maken mislukte.
Eenmaal liet ik mij met enige vrees opzij uit het bed vallen. Ik wist niet beter dan opzij van het bed op de grond te zijn beland, tot plotseling een buitenlicht aanging (mijn moeder ging kort naar het toilet) en ikzelf vond mij terug, gewoonlijk liggend in het bed. Iets wat ik tot dan absoluut niet snapte.

Achteraf weet ik dat ik een bewuste uittreding had, het was niet mijn lichaam dat opzij van het bed op de vloer zakte, maar mijn nonstoffelijk tweede lichaam. En van laatste kreeg ik nog overweldigende bevestigingen.
...

5. Inwijding in wat zou volgen.

2009-03-04T10:37:00.001-08:00

/ De overgang tussen twee dimensies was niet meer als het stappen over een smalle beek \
__________________

Deze tweede reeks ervaringen herhaalde zich een aantal keren in twee maanden, gelijkend op eenzelfde soort ritueel als het jaar daarvoor, en eindigde daarna.
Uit het gehele gebeuren kreeg ik een gevoel van een soort 'Inwijding' Ik kwam tot de beduidende kennis, die mijn heel levensbesef veranderde, (als ik al een wijder levensbesef had rond die leeftijd.) Voorheen kende ik immers alleen het leven zoals het zich elke dag afspeelde, misschien was dit wel mijn eerste diepgaand wezenlijk besef, dat er naast ons bestaan en onze soort realiteit nog een heel ander soort bewust bestaan en realiteit moest zijn. En daarvoor hoefde je slechts een geringe bewustzijnverandering te ondergaan..

Omdat ik niets begreep van het eigenlijke plaatsvinden, besefte ik enkele dingen naderhand. Elke ervaring leek gestuurd door iets buiten mij. Dat zette het op gang en kapte het ook af. Mijn eigen pogingen om het af te kappen waren nogal onwerkzaam, blijkbaar speelde een andere factor de hoofdrol, binnen deze factor speelde het gehele gebeuren zich af als een zich herhalend soort ritueel of inwijding. Blijkbaar was ik in staat om binnen mijn bewustzijn op en neer te bewegen, in verschillende lagen van dat bewustzijn, of eerder in een verschillende dimensie. Daarbij kon ik, al kritisch controleren hoe het in elkaar zat met de verschillen in het waarnemen/horen (en vergissingen uitsluiten.) Wat aan deze zijde was, was alleen hier, wat aan de ander zijde was, was alleen daar. Maar er was een duidelijk soort samenkomst terwijl de normale realiteit waarneembaar bleef.

In de waarneming veranderde niets, behalve dat er af en toe droomachtige beelden in verschenen. De geluiden waarbij vooral de stemgeluiden en klanken opmerkelijk waren hoorde ik zonder daarbij iets te zien. Mogelijk kwam dit omdat de entiteiten achter deze stemmen geen waarneembare vorm hadden of aannamen, (of misschien wel omdat ik niet goed oplette.)

Na deze ervaringen twee opeenvolgende jaren was ik in elk geval diep aangegrepen,
wat had plaats gevonden had niets te maken met dromen, noch het realiteitsgehalte hiervan. Je ziet in dromen niet de directe omgeving noch reageer je op lichtschakelaars en niet overdreven harde geluiden (tijdens de REM slaap verkeer je bv. in een diepe droomachtige toestand.) Kortom, ik bleef zowel wakker en helder terwijl er tegelijk een verandering in bewustzijn optrad, waartussen in mij bewoog.

Vanwege het 'vervolg' op dit type ervaringen geloof ik des temeer in een idee van 'Inwijding' Alsof mij reeds een bepaalde basiskennis werd geleerd. Deze deur sloot zich na enkele maanden maar een nieuwe deur ging open, naar ervaringen waarvan ik evenmin ooit iets had gelezen of vernomen.
.....

6. Onbewuste Uittredingen.

2009-03-04T10:36:00.003-08:00

/ Afbeelding van een reële uittreding, in je 'tweede lichaam' \

Na de reeks ervaringen die twee opeenvolgende zomermaanden gebeurde er schijnbaar niets meer. Behalve een besef van een beduidende 'rariteit' in dromen, die geleidelijk vaker voorkwamen. In die dromen bevond ik mij in ons huis op verschillende plaatsen, elke ruimte was duidelijk herkenbaar, ook verscheidene voorwerpen die er zich bevonden. Het was er wazig licht, wat overeenkwam met het tijdstip van deze dromen. Er waren bepaalde terugkerende rariteiten zoals het doordringen van deuren, of het willen aanmaken van een licht bij een lichtschakelaar - wat nimmer slaagde, en een plotseling openen van mijn ogen, al gewoonlijk liggend in het bed.
Deze soort dromen herhaalde zich op ongeveer eenzelfde wijze, ik betrad verschillende ruimtes.. terwijl ik dwars door de deur heen bewoog van het keukenvertrek benedenshuis - aansluitend aan de woonkamer. Was ik in de keuken, nam ik allerlei waar, zoals de gordijnen - waarachter de deur lag naar de tuin - en opzij dingen zoals het gasfornuis. Terwijl ik verder dwaalde betrad ik ernaast de huiskamer, die er in het halfdonker realistisch uitzag, en herkende ik voorwerpen die er zich bevonden. Het realisme was indringend en soms wat eng aandoende, zodat ik vergeefs poogde een licht aan te doen. Het eindigde bij het snelle ontwaken in het bed op het kamertje boven met een direct openen van mijn ogen en een duidelijke herinnering aan het gebeurde.

/\ Een nieuwe gewaarwording /\
__________

Geleidelijk - zonder dat ik een specifiek moment herinner - werd ik een proces gewaar, deze bewustwording was alles overtreffend, tegelijk liet ik het begaan vanuit een rust (en uiteraard nieuwsgierigheid) bijna alsof ik het allemaal reeds kende en wist.. Maar hoe dan.. nooit eerder had ik dit meegemaakt.
Toen ik dit proces eenmaal begreep had ik de volle mogelijkheid om dit zelf volledig in de hand te nemen, en te sturen. Ik was dan in staat om het proces zowel in werking te zetten en te sturen tot aan een bepaald punt, of om het af te breken - wanneer ik onrust bespeurde of een gevoel van onveiligheid, waarbij ik weerom gewoonlijk wakker was. Van een ontwaken zoals bij dromen was geen sprake, vanaf de ontspanning en het moment van terugkeer en het openen van mijn (stoffelijke) ogen kende geen onderbreking in het bewustzijn.

Deze kennis was in elk geval overweldigend, vanaf dan vonden ervaringen met het buiten het lichaam treden in vol bewustzijn plaats, en leerde ik elk stadium ervan realistisch kennen. Dit realisme zal - en zou - levenslang parten spelen, en vragen oproepen.
...

7. Het Proces.

2009-03-04T10:36:00.001-08:00

< Astrale Handen >

Na een tal onbewuste droomachtige ervaringen waarbij ik mij op zeer realistische manier in ons huis bevond in allerlei vertrekken drong een nieuwe dimensie toe aan het beleefde. Helemaal nieuw was het niet omdat ik reeds had ondervonden dat er blijkbaar twee verschillende stadia van bewustzijn bestaan waartussen ik heen en weer bewoog - althans mentaal. Ik heb deze andere staat de tweede toestand genoemd.
Om in deze tweede toestand te geraken bleken er duidelijk wetten te bestaan. Alles in ons bestaan is onderworpen aan wetten, deze wetten waren er nu net zo maar de begrenzingen die wetten beschrijven werden duidelijk overschreden.

Het geraken in een diepe ontspanning was de voor mij moeilijkste vereiste. Ik kende geen methode of mogelijkheid om deze ontspanning gemakkelijk te bewerkstelligen. Daarom trachtte ik het op automatische manier te laten intreden. Het is bepaald niet makkelijk om de continue stroom aan gedachten (heel dat 'maalgebeuren') tot een stilzwijgen terug te bevorderen, terwijl emoties geleidelijk tot rust komen. Maar van het meeste belang is het om tijdens het proces van ontspanning niet in slaap te vallen. (Iets wat doorgaans vanzelf zal gebeuren waardoor je het verder proces niet langer gewaar bent.) Door de slaap dus te slim af te zijn blijf je al wakende terwijl je lichaam ontspant en het denkproces eindigt.
..

Als de ontspanning diep genoeg was, vond de 'overgang' plaats. Deze overgangsfase kondigde zich op allerlei manieren aan, soms door een bepaald beeld dat opdook en waarop je kon focussen en door een diep innerlijk stilzwijgen.
Op dat moment geraakte ik in een soort stroomversnelling, samen met een duidelijk hóórbare wind of ruis waarin een gevoel van beweging en geraken in een ander stadia van bewustheid. Deze hoorbare ruis nam toe en werd in korte tijd krachtig, tot aan een bepaald punt. Daar aangekomen nam de ruis af en trad een diepe, welhaast mystieke stilte in.

Deze sensatie die veelal intrad voor het eigenlijk gebeuren was reeds fascinerend.
Ik ervoer het als een duidelijke wetmatigheid, al wel het niet telkens zo hoefde te gaan en deze ruis tijdens de overgang achterwege bleef. Dit proces kon ik via de wil aanwakkeren en sturen waardoor de ruis krachtiger werd, maar ook zou ik het ogenblikkelijk kunnen afbreken waarbij ik meteen terugkeerde in de gewoonlijke waaktoestand. Dit deed ik bij een gevoel van vrees of ongemak.

Daarnaast ontstond tijdens de toenemende ruis, heel af en toe, een reëel gevoel van heftige pijn ergens in mijn hoofd, en dicht bij de oren (voornamelijk aan de rechterzijde). Deze pijn verergerde naarmate de ruis vorderde en werd dusdanig pijnlijk dat ik het proces afbrak. Ik heb geen idee wat zou gebeuren als ik deze pijn toeliet en kon verdragen, maar dat wilde ik in feite ook niet.

Als het goed verliep en de hóórbare windstroom op een hoogtepunt scheen, nam deze af en ging over in een diepe Aanwezige stilte. Het bijzonder moment, dat zich al liet kennen door het gevoel volledig los te zitten in het lichaam en daarin te zweven, als óntketend - dat ik volledig helder en bewust mijn lichaam uit steeg. Dit verliep telkenmale zo, waardoor het een weten werd, een kennis, je wist dat het kon en het zou nooit 'niet' gebeuren.
Het is immers al honderden malen gebeurd in verloop van jaren.
Maar ikzelf kon bij elk moment beslissen of ik het wel of niet wilde..
......

8. Bijzondere wetten en mogelijkheden van het uittreden.

2009-03-04T10:35:00.002-08:00

De deur op een kier, naar een andere dimensie..

________________________

Toen ik eenmaal de kennis had hoe ik vanuit een diepe ontspanning in de overgangsfase terecht kwam en hoe ik deze stroom waarin ik mij bevond - het leek wel een soort krachtcentrale - kon opwekken en bevorderen tot aan het punt, dat er een loskoppeling had plaats gevonden tussen lichaam en geest, was het uittreden een voortdurende mogelijkheid. Bij vrijwel elke naderende ochtend, of met korte pauzes van een of twee dagen geraakte ik in een diepe ontspanning en volgde na de overgang een uittreding. Zolang ik in deze ontspanning bleef was het mogelijk om meerdere malen na elkaar uit te treden. Het gebeuren was een tweede natuur geworden in mijn bestaan destijds, een belangrijk en beduidend deel van mijn bestaan.

Omdat een groot deel van uittredingen binnenshuis plaats vonden en er daardoor weinig bijzonderheden afspeelde, betekende deze ervaringen vooral een terugkerende bevestiging van een gebeuren dat door voortdurende herhalingen als een bewijs gold van een ander soort realiteit. Dat iets dermate vanzelfsprekend gebeurd op dat moment binnen een bepaalde toestand was ongelofelijk en soms deed het geestig aan met welk gemak dingen zich voortdurend herhaalde.

< Het Tweede Lichaam >
____________________

De bevestiging van het hebben van een tweede lichaam kwam op een bijzonder manier,
tijdens die momenten zag ik een deel van het tweede lichaam uit zijn fysieke tegenhanger bewegen, terwijl ik alleen dit deel via de wil kon verroeren. (Het fysiek lichaam lag in een slaaptoestand.) Daarbij zag ik zowel delen zoals de armen en handen en de benen en voeten van dit non fysieke uit en boven het lichaam bewegen, vanuit impulsen van de wil, of ik zag het volledig onderdeel van dit ander lichaam boven het fysieke uit bewegen, al zwevend, en tevens weerom ermee versmelten.
Dit gebeurde in zulk automatisme dat het moeilijker was om beide lichamen in elkaar versmolten te houden. Het astraal lichaam neigt er reeds uit zichzelf toe om boven het stoffelijk uit te stijgen. Op andere manieren kreeg ik tevens bevestigingen van de aanwezigheid van dit tweede lichaam: Soms verscheen er een spiegel tijdens uittredingen waarin ik het astraal lichaam aanschouwde.
..

Bij het volledig uit het lichaam bewegen zweefde ik in het ruim erboven en zakte dan in een wentelende beweging met de voeten op de grond.. zonder die perse te moeten aanraken.
Behalve van de bewustheid van dit astraal lichaam was het gevoel van zweven en het (nagenoeg) ontbreken van zwaartekracht een gewaarwording. De voortstuwing gebeurde op mentaal niveau, ik kon me elke richting uit denken waarop het astraal reageerde. (Zo vreemd is dat niet omdat feitelijk elke fysieke beweging via spieren tevens een gedachte vooraf gaat.) Een volgende gewaarwording betrof het doordringen van deuren muren of ramen, in feite van alle materie.

Behalve het gemak van het uittreden - zoiets als een kopje optillen - nam mijn pret aanzienlijk toe bij het bewust doordringen van de gesloten kamerdeur, wat ik herhaalde, dan bewoog ik door de deur van mijn slaapkamer naar de tussenhal en terug er pal doorheen en belande weer in het slaapvertrek. Het doordringen van muren, wat hooguit gevoelsmatig wat eng aandeed ging even gemakkelijk. Kwam ik uit in de tussenruimte - waar de twee andere slaapkamers aan grensde en de traptrede, ging ik doorgaans naar beneden op een manier zonder de traptreden aan te raken. Beneden gekomen bewoog ik door de keukendeur en kwam uit in het keukenvertrek en de woonkamer.

Dit type ervaringen geleken veelal op elkaar. De terugkeer naar het begin van vertrek zou binnen een fractie mogelijk zijn, of anders koos ik dezelfde weg en kwam tot na aan de plek waar mijn lichaam al slapend lag. Waarna ik in een ogenblik ermee samenviel, en meteen klaarwakker.

In stand houden van het kritisch vermogen.
___________________________

Van veel belang tijdens de uittredingen was het voortdurend intacte kritisch vermogen. Buiten het feit dat alle zintuiglijke gewaarwordingen intact bleven, was het kritisch denkvermogen aldoor aanwezig. Waardoor ik mijn behoefte aan zekerheid telkens kon controleren. Door niet zomaar mijn lichaam te ontstijgen maar door dit in volle helderheid en met een nodige argwaan te doen, kreeg het beleefde buiten twijfel een grote mate van zekerheid.

Buiten het lichaam was er voortdurend de behoefte om te controleren of de realiteit, dat wil zeggen het bevinden in verschillende ruimtes - en de dingen die er zich bevonden exact hetzelfde was. De helderheid van waarnemingen werd vertroebeld door de wazige schijn van het opkomend morgenlicht - overeenkomend met het tijdstip van dat moment - maar ondanks het wazig licht kon ik helder waarnemen en veelal geen duidelijke verschillen (afwijkingen) constateren. (Op een later tijdstip kwam ik erachter dat het wat troebel waarnemen mogelijk een oorzaak had daarin dat ik de ogen ietwat gesloten hield, dit deed ik doorgaans om de tweede toestand beter vast te houden.)

< Uittredingen binnenshuis >

Doorgaans verbleef ik tijdens uittredingen binnen de vertrekken van ons huis, behalve dat deze ervaringen een terugkerende bevestiging waren van hetgeen gebeurde, en op zichzelf heel uitzonderlijk en soms aangrijpend, een weinig afwisselend. Na enige poos verkoos ik de weg terug in het lichaam, hetgeen opslag gebeurde (waar je jezelf ook bevindt is een enkel gedachte aan het lichaam voldoende om er vrijwel op hetzelfde moment in te vertoeven.) Dan eindigde het voor deze dag, wanneer de toestand aanhield kon ik moeiteloos een tweede of derde maal het lichaam ontstijgen. Achteraf zou het goed kunnen (en daar ben ik wel zeker van) dat ik mijn eigen uittredingen intoomde door bewust niet te ver van het lichaam af te dwalen - mijn eigen overdreven voorzichtigheid weerhield mij, terwijl misschien de weg open lag om elk moment het huis te verlaten wat de belevingen een stuk interessanter maakte. En hetgeen naderhand ook gebeurde.

__________________

/Uittredingen en fysieke gezondheid\

Blijkbaar hadden deze ervaringen nog een heel andere betekenis dan het bewijs van een tweede lichaam en een alternatief bestaan. Na zulke ervaringen was ik bijzonder ontspannen en rustig, het beleefde ging samen met een gelukgevoel, en leidde tot een grote mate van bevrijding en ontspanning (om de dag mee door te komen.)
......

9. Wat Momenten.

2009-03-04T10:35:00.001-08:00

/ Een moment voor de bewustwording \

Eenmaal bevond ik mij beneden in het huis, in het klein keukenvertrek,
ik zag opzij het gasfornuis, betastte het en draaide aan knoppen (er scheen een geluid van vrijkomend gas vrij te komen) ik kwam bij de gordijnen, raakte ze aan, en keek even naar buiten. Opzij lag de woonkamer die ik vervolgens betrad, het was donker en het duister maakte wat bevreesd. Het gevoel van realiteit, van hier echt te zijn was groot, vergeefs poogde ik een licht aan te maken. Plotseling ontwaakte ik in mijn bed..

/ Een der veelvuldig terugkerende momenten binnenshuis \

Na bewust te zijn uitgetreden verliet ik de kamer en doordrong daarbij als gewoonlijk de kamerdeur. Bij het tussenvertrek gekomen en de traptreden zweefde ik naar beneden zonder de treden aan te raken. Beneden doordrong ik aldaar de deur en kwam in de verschillende kamerruimtes. Nu ging ik dezelfde weg terug. Gedurende de tijd ervoer ik heel bewust dat fijne, vredige gevoel van licht boven de grond zweven tijdens het bewegen. Een aanraking met de grond of het trappenvertrek vond niet plaats. Boven gekomen doordrong ik opnieuw de slaapkamerdeur en bewoog tot na aan het lichaam. Daarbij voelde ik mij erin terugkeren en er een mee worden. Op dat moment opende ik mijn (fysieke) ogen.

Van deze ervaring herinner ik het realistisch bewegen boven de traptreden en vloer, er was een echt besef van het zijn van een magnifieke geestvorm, binnen een realiteit die weinig meer te doen had met wetten als zwaartekracht.
..

/ Uit en in het lichaam gaan \

Bewust voelde ik mij uit het lichaam treden, en zweefde een stukje erboven.
Nu bewoog ik, in deze liggende positie in een kringgang door het kamerruim,
en keerde terug tot boven het lichaam. Waarna ik naar beneden zonk en in het lichaam terecht kwam. Deze beleving ervoer ik des temeer realistisch omdat de beweging verliep als in een 'vertraagde filmopname' Bij de drang om het opnieuw te beleven steeg ik uit het lichaam tot een stukje daarboven, waarna ik door het kamerruim bewoog. Bij en boven het lichaam zakte ik naar beneden en versmolt met het fysieke.

Deze ervaring was een moment uit vele, maar een bijzonder heldere gewaarwording van het uit het lichaam gaan en weer ermee versmelten, en het realisme daarvan.
..

/ onze boom \

Een van de meest gebruikte methoden tijdens het uittreden om buiten ons huis te geraken was via het doordringen van het raam. Dit lag naast het bed waarin mijn slapend lichaam. Een meer spectaculaire manier was het omhoog schieten, waarbij ik zowel het plafond als het dak van het huis doordrong, en daarbij bovenop het dak belandde. Veel van deze momenten verliepen nogal speels, als iemand die een onbekende wereld betreedt en al spelenderwijs onderzoekt. Was ik dan op het dak beland, liet ik mij omlaag glijden tot aan de dakrand en schoot daar overheen. De gewoonlijke hoogtevrees was ook dan wat aanwezig, terwijl ik over de dakrand schoot hield ik met enkele vingers de rand vast, en liet dan los. Op dat moment maakte ik meest heerlijke vrije vluchten in het ruim.

Telkens bleef ik tevens zoeken naar herkenbare punten, en een wel heel bijzonder aard van bewijs was de berkenboom met zijn witte schors, een mooie boom die zowat tegen ons huis leunde, en zich aan de voorkant bij de straat bevond. (Aan wiens achterzijde mijn slaapvertrek lag.) Deze boom vormde een klein oriëntatiepunt: tijdens uittredingen zocht ik de boom op, bewoog tot in de takken, waar ik wel eens speels bovenop ging zitten en over de straat keek. Naar boven toe de boom volgend kwam ik uit bij de dakrand, dan vloog ik over de nok van het dak en kwam uit aan de achterzijde van ons huis waar de tuin lag, en waar ik sliep. Als ik geen wens had de uittreding voort te zetten 'dacht' ik me terug in het lichaam.

Een opvallendheid was dat ik deze boom (uitgetreden) des zomers bedekt met bladeren tegenkwam, en des winters met kale takken waarnam. Toen de berkenboom later werd omgehakt (omdat de wortels de stoeptegels omhoog drukte) verdween daarmee voor mij een bijzonder geheim dat tussen ons bestond.

________________

/ Een 'extraatje' \

Ik bevond mij boven de straat aan de voorkant,
en volgde een eind de weg.
Op een bepaald moment zag ik even naast mij een klein dier. Het was een kater, die mij tevens goed opmerkte, en al oplettend volgde. Daarbij maakte het dier van die vreemde speelde sprongen in de lucht die traag verliepen en het meest doet denken
aan een astronaut op de maan.
...

10. Andere Momenten en Onbekende Oorden.

2009-03-04T10:34:00.003-08:00

< Vergezeld door een kater die speelse sprongen maakte in het ruim, als de vertraagde bewegingen van een ruimteastronaut. >
____________

/ Zo snel als de gedachte \

Enige malen schoot ik des nachts als een vuurpijl de hoogte in, door het plafond en het dak heen het hemelgewelf in. Op een enorme hoogte in het luchtruim zag ik om mij heen lichtpunten (of dit sterren waren?) De terugkeer volgde nog sneller, in een korte flits terug lichamelijk.
..

/ Het zien van mijn lichaam \

Tweemaal scheen ik uitgetreden een lichaam te hebben waargenomen.
De ene maal zag ik een lichaam liggen in het halfduister,
ik kroop er bovenop en betastte het. Het lag er stil, roerloos als in een diepe slaap terwijl ikzelf wat ermee speelde.

De ander maal stond ik dicht naast het bed waarin een slapend lichaam. Ik zag het en keek er rustig naar, het lichaam lag er stil, kalm ademhalend. Er was een gevoel van grote realiteit..

De wens om mijn lichaam te zien was er vaker, maar deze keer leek ik dit het meest nabij te zijn geweest.

/ Zoeken naar andere kleine bewijzen \

Tijdens een uittreding stak ik mijn non-fysieke handen pal doorheen het plafond,
daarbij voelde ik een opvallend kille grond aan de ander zijde - binnen het zolderruim. Dit was een merkwaardige gewaarwording - het voelen van die koude grond.
Overdag betrad ik het zolderruim en raakte de grond aan, die inderdaad opvallend kil aanvoelde.
(De zolder had alleen een betonnen ondergrond.)
..

/ een dunne laag sneeuw \

Na te zijn uitgetreden ging ik naar buiten, daar zag ik op de daken van de huizen een witte laag. Voor zover ik wist had het voorheen niet gesneeuwd.
Terug in het lichaam keek ik naar buiten, en op de daken lag dun een laag sneeuw.
..

<><><><><><><>

Tijdens een uittreding kwam ik buitenshuis en doordrong een tegenover ons liggend huis (via de zijmuur.) Binnen gekomen aldaar zag ik de bewoonster zitten in een fauteuil. Wat mij opviel waren haar lang gekrulde haren. Voorheen - zoals ik herinnerde droeg ze een platte (steile) haardracht, wat in mijn gevoel niet juist kon zijn. De komende tijd zag ik haar en lette op de manier hoe ze de haren droeg, blijkbaar had ze het in die tijd veranderd, nu waren ze lang gekruld.
..

<><><><>

/ Erotisch getinte uittreding \

Buiten lichamelijk doordrong ik verschillende muren en huizen, en kwam uit in allerlei slaapvertrekken. In bedden lagen mannen en vrouwen, de vrouwen (waar mijn aandacht voornamelijk naar uit ging) waren aantrekkelijk. Sommige vrouwen lagen half naakt in bed. Tenslotte kwam ik uit op een slaapvertrek terwijl mijn aandacht zich richtte op de vrouw die daar sliep. Ze was van boven naakt, daarbij wilde ik haar borsten aanraken, waarop de naast haar slapende man opeens rechtop sprong en mij blijkbaar wilde grijpen. Met een schrik lag ik meteen terug in het lichaam.

Het bijzondere van deze ervaring was dat ik deze vrouw maanden naderhand herkende, als iemand die toen een bepaalde rol speelde in ons huiselijk leven.

__________

Het voorgaande beschrijft misschien bewijzen die onbeduidend aandoen: het 'voelen' van de koude ondergrond van de zolder, wat betekend dat je buiten je lichaam kunt voelen (een aparte gewaarwording). De witte laag, die ik kort daarop - terug lichamelijk - zag liggen als een dunne laag sneeuw - De veranderde haardracht van de buurvrouw, en de vrouw in de erotisch getinte uittreding. Het meest indringende bewijs van uittredingen is evenwel de bewuste uittreding zelf, een beter bewijs is er niet voorhanden - waarvan alles duidt op de realiteit van een tweede bestaan binnen een andere werkelijkheid.
..........

< Hoog vliegend - zonder vleugels - door (wolkenloze) luchten, neerkijkend op onverwoordbaar landschappen en meren. >
__________________

/ Afwisselende en zich veranderende landschappen \

Eenmaal vloog ik mee met twee opvallend grote vogels waarvan de ene een zwarte kraai scheen. Ik volgde ze en maakte net als zij wiekende bewegingen met mijn armen.
Beneden mij zag ik mooie onbekende landschappen.
..

<><><><>

Tijdens een uittreding boven de straat dacht ik aan een bepaald watergebiedje,
dat beneden de heuvel aan de bosrand lag. Daar ging ik naartoe, doch toen ik het water naderde begon dit te veranderen. Even later zat ik gevangen tussen de slaande golven van een steeds wilder wordende zee. Toen daar vanuit de verte een naargeestig luid lachen bijkwam maakte ik vlug dat ik wegkwam. Daarop was ik weer bovenop de heuvel in onze buurt.
...

< Poort in het meer >

In de tweede toestand zag ik voor mij beelden in een ruim van zich afwisselende landschappen. Dit hield een poos aan..
..
Enige dagen later had ik eenzelfde ervaring van het zien van levendige beelden.
Na even naar de beelden te hebben gekeken leek het als stapte ik 'in' de beelden.
Er doken allerlei bekende straten en plekken op, deze volgde ik. Toen was ik ergens bij de oude school, waar de weg geleidelijk afdaalde. De weg volgend kwam ik bij de richting van het watergebiedje dat ik al eerder had opgezocht. Eenzelfde idee had ik nu. Het gebied naderend begon dit voor mijn ogen te veranderen. Het water - wat gewoonlijk een vijver was om te vissen - breidde zich in korte tijd uit en veranderde in een prachtig weids meer, vol kleur en vorm.
Het had niets meer weg van het oorspronkelijke en geleek op een overweldigend fraaie fantasie. Nu doken in dit weids meer van alle zijden watervallen op, even daarna werd ik omringd door tal van watervallen, die stroomde en kletterde om mij heen.
In het meer - dat zich steeds verder uitbreidde in vormen, verscheen een grote soort poort, met twee dikke vierkanten zuilen aan weerszijden, die in het water verdwenen. Van bovenaf de poort stroomde tevens een waterval naar beneden. 'Iets' joeg mij door deze 'meerpoort' (al het kletterend water wekte wat vrees op) en zei daarbij, op geestige toon "Nu ga je door de Hellepoort"..
.....

11. Stemmen Muziek En Gestalten..

2009-03-04T10:34:00.001-08:00

< Achter de sluier. >
____________

/ Stemmen tijdens het ontwakende licht \

Behalve de mogelijkheid van het uittreden waren er in deze staat doorgaans stemmen, veelal waren zij met meerdere samen en vormde met elkaar een vriendelijk gezelschap,
als een onzichtbaar verborgen bezoek, en terwijl ze met elkaar in gesprek toefde hoorde je veelal muziek erbij. Deze muziek klonk doorgaans opvallend mooi en bijzonder realistisch. Sommige stemgeluiden kwamen regelmatig terug zodat ik bepaalde afzonderlijke individuen onderscheidde. Elk individu had een eigen specifiek karakter en een bepaalde band naar mij toe. Al wel leeftijdverschillen niet reëel lijken in een wereld van het 'onbegrensde' leek er toch zoiets te bestaan in zover dat zij daar misschien reeds zeer lang bestaan, en geesten die mogelijk in een jonger stadium zijn overgegaan - wat zou kunnen met een terugkerende kinderstem, die zich af en toe verrassend liet horen. Een ander idee is dat een individu aldaar elke vorm of leeftijd kan aannemen die deze wenst. De reden dat ik de stemmen helder en realistisch hoorde maar niet zag zou twee oorzaken kunnen hebben, of ik keek niet goed of ze bestonden puur als geestwezens, zonder een vorm. Dit laatste lijkt mij goed mogelijk, je zou je tweede onstoffelijk lichaam tevens kunnen achterlaten en alleen nog existeren als geestvonk. Misschien gebeurd dit in een verder stadium van bewustzijn of wanneer het gevoel van aanhankelijkheid aan een lichaam wegvalt.

Terugkerende stemmen kwamen vooral van een ouder klinkend mannelijk stem, (Nederlands sprekend) die serieuzer van aard was, een jonger mannelijk stemgeluid die meer vrolijk overkwam (dialect sprekend) en enkele vrouwelijke stemgeluiden, waarvan er een in het Nederlands sprak en een ander in het dialect, en een opvallende kinderstem (meisjesachtig) die in dialect sprak. Daarnaast waren er meer stemgeluiden, enkele malen hoorde ik Engelstalige en Duitse stemmen. Ze bleken goed op de hoogte van mij, ook door tijdens uittredingen spontaan te reageren op mijn 'capriolen'
Wanneer zich iemand direct tot mij richtte klonk het stemgeluid dichterbij. Hun woorden waren doorgaans geen lange boodschappen, of van beduidend gewicht, alles speelde zich af in een sfeer van even laten weten dat 'zij er zijn' en die vriendelijk en liefdevol aandeed.

<><><>

/ Bewuste Gestalten \

Het zichtbaar waarnemen van bewuste gestalten gebeurde heel zelden, ook tijdens de meeste uittredingen waren er weinig contacten met bewuste entiteiten. Al wel ik meermaals het gevoel had dat ik niet alleen was, bleven zichtbare entiteiten in het verborgen.
De stemgeluiden op mijn kamer waren bijzonder realistisch maar de afkomst ervan onthulde zich niet. Daarentegen werd ik tenminste twee maal verrast door het waarnemen van een bewuste entiteit direct nabij. Een andere onthulling kwam op een zeker moment van de kant van mijn (destijds nog in leven zijnde) moeder. Die mij - eerst na jaren - twee onthullende momenten van buitengewone waarneming toevertrouwde. Tijdens een zo'n moment betrad ze mijn slaapvertrek, en zag naast mijn bed al zittend een jong uitziend persoon, deze had een aardige uitstraling. Al wel ze die in een korte poos zag, bevestigd het de stem van een vriendelijk klinkend jong iemand.
..

/ Muziek in de andere sfeer \

De muziek die ik in de ander dimensie veelvuldig hoorde is een apart onderdeel van die buitengewone sfeer. Deze bestond zowel uit klassiekachtige als moderne klanken.
Deze meest mooie en fantasievolle klanken vormde een prachtige melodie. Veel van deze melodieën waren geheel onbekend. Aan die zijde leken dit soort klanken veel voller en meer dan eens was ik aangegrepen.

Bij enkele momenten gebeurde iets uitzonderlijks, waarbij ik een soort elektroniche klanken hoorde (als uit een modern synthesizer) en bemerkte dat ik via mijn gedachten invloed kon uitoefenen op deze klanken (die tegelijk fantastisch in het ruim galmde.) In feite kon ikzelf 'al denkende' allerlei echte en ruige klanken toevoegen en scheppen, die ik volop hoorde. Dit alles behoort - zoals het overige tot de vele mogelijkheden van het bewustzijn, en wat daarbuiten ligt.
......

12. Uittredingen Dichtbij en Veraf..

2009-03-04T10:33:00.009-08:00

< Tussen de gebladerde takken die aan weerszijden bij elkaar sloten als een tunnel bewoog ik terug >

______________________________

/ Overweldigt door de werkelijkheid \

Ik kwam erachter dat ik tijdens uittredingen mijn ogen ietwat hield gesloten, wat ik vanzelve deed om reden dat deze toestand beter kon worden vastgehouden, waarschijnlijk dat daardoor een mate van helder waarnemen ontbrak. Voor ik opnieuw uittrad en het huis verliet had ik voorgenomen mijn ogen zo wijd mogelijk te openen,
omwille een kritische bevestiging. Zodra ik tijdens een volgende uittreding buitenshuis was opende ik zo wijd mogelijk mijn (nonfysieke) ogen, daarbij kwam onze nabije omgeving - de aaneengesloten rijen huizen en tussenliggende tuinen - in een helder licht te staan, en de realiteit daarvan was enigszins schokkend. Al wel ik vanuit een andere positie over het geheel keek, ik bevond mij immers in het luchtruim, zag ik het panorama van de al te vertrouwde omgeving - zonder enige vervorming.

(Achteraf verbaast het mij dat je het astraal waarnemen kunt beperken, het tweede lichaam lijkt overeenkomstige werkingen te hebben wat betreft de zintuigen als het lichaam.)

<><><><>

/ Uitkijkend over het door nevel gekleurde landvlak \

Tijdens deze uittreding ging ik verder van huis, ik bevond mij aan het eindt van een lange laan in een bekend bosgebied (met de opvallende naam 'klein egypte') Aan de rand van de weg zag ik het uitgestrekt landoppervlak waarachter een oud klooster ligt. Terwijl ik keek leek er een soort gekleurde nevel te hangen overheen het landvlak. Er was een vredige sfeer.
Daarop volgde ik teruggaande de lange weg, als door een tunnel waarvan de aan weerskanten gebladerde takken der bomen elkaar raakte. Ongeveer aan het begin van de weg maakte ik een soort 'bliksemsprong' en was terug in onze omgeving, bij rijen witte huizen die ik meteen herkende (deze lagen achterdoor.) In bovenraampjes brandde lichten. Het deed sfeervol aan. Even daarna was ik in het lichaam. Maar het was niet voorbij: Nu hoorde ik een mannelijk stem, die begeleid door een piano, een kort wijsje zong in het Engels. Op het slot daarvan zei hij op vrolijke toon "Goodnight"..

<><><>

/ In oneindige weidsheid \
___________________

Buiten lichamelijk aan de voorkant van ons huis toevend, volgde ik de verschillende straten, en kwam uit bij allerlei bekende punten, zoals de brede stenen trappen bij een klein bosgebiedje waar de heuvel naar beneden afdaalde. Vanuit het ruim passeerde ik de afdaling waardoor de hoogte vanuit het zicht toenam. Wanneer ik verder straten volgde nam ik andere delen van de omgeving waar. Dit ging dan vaak vliegensvlug. Het waren fantastische ervaringen vol vrijheid: hoe hoger ik opsteeg des te weidser nam ik de omgeving beneden waar. Heel anders verliep het tijdens een tal uitzonderlijke ervaringen. Aan de straatkant waar ik mij bij gewoonte oriënteerde op de berkenboom, en de straat volgend - wat nog steeds realistisch aandeed kwam ik terecht in wat een andere dimensie scheen. Als door een onzichtbare wand bevond ik mij te midden
schitterende oorden, en keek ik vanuit grote hoogte neer op onverwoordbaar landschappen, afwisselend in weidse vlakten, bergoorden met diepe afdalingen en meren. Aan deze gebieden leek geen einde te komen, terwijl ik in een ruk nog hoger het ruim inschoot nam de weidsheid enorm toe. Beneden mij een aangrijpend zicht, een adembenemende schoonheid waar een diepe rust vanuit ging. Soms leek zich daar iets van een stralende stad te bevinden.
Op zulke hoogte werd ik soms bevangen door 'valangst', wat werd beantwoord door het plotseling verschijnen van een doek waar ik mij aan vasthield. (Het idee me aan iets vast te kunnen houden nam de vrees voor deze hoogte weg.) De terugkeer in het lichaam volgde, bij de wens, in een korte flits. Waarna ik veelal was aangegrepen.

Deze immense oorden vol afwisseling kleur en diepste schoonheid leken op een onnoemelijke afstand, daarbij hoefde ik enkel de straat de volgen, als speelde afstand tijd en ruimte geen rol.

______________

Werkelijkheden gaan in elkaar over en vloeien ineen, ze lijken minder te bestaan als een fysieke realiteit en meer als scheppingen van hoogste bewustzijn..

/ UFO's in de nacht \

Ik eindig dit deel met één van de mooiste buiten lichamelijke ervaringen.
Tijdens deze uittreding van daadwerkelijk ná aan huis te zijn en met een gevoel van bijzonder realisme, was dit wederom de ander zijde van de beschreven oorden en dimensies. De ervaring werd 'ingeluid' door het volgende:

Tijdens de nacht hoorde ik dichtbij een mannelijk stem zeer mooi klassiek zingen. Terwijl ik het aangrijpend gezang bleef horen trad ik uit het lichaam. Na het huis te hebben verlaten scheen het als joeg iemand mij met grote snelheid de lucht in (niet al te hoog.) Op een bepaald punt - tussen de aaneengesloten woningen in bleef ik stil hangen, en scheen op iets te wachten.

Vanuit de verte zag ik een lichtgevend voorwerp met grote snelheid naderen. Drie andere gelijksoortige objecten volgde op enige onderlinge afstand. Ze schoten over de daken van de voor mij liggende huisbloks, waaronder de 'onze' .. en joegen met een suizend geluid een eindt van mijn positie verwijdert voorbij. Het waren schotelvormige voertuigen, met een doorzichtige koepel in het midden bovenop. Ze straalde een sterk licht uit, dat hun geheel omgaf. De objecten joegen over de daken der verschillende rijen aaneengesloten huizen en verdwenen vliegensvlug in de verte.

Na dit avontuur verlangde ik terug te keren in mijn lichaam. Maar ik bemerkte op een geheel andere plek te zijn. Op dat moment herkende ik onze eigen tuin, met zijn glazen afscherming voor mij, en ikzelf leunde op de grond tegen de muur van ons huis. Het gevoel van realiteit, van hier echt te zijn was dermate groot, zo dat het gebeuren van zo even en de duistere nacht enige vrees en aarzeling opwekte.
(Ik zag verderdoor iets uit het ruim landen, een soort 'omhulsel' (wat leek op een wezen omringd door een vaste aura.) Opnieuw concentreerde ik mij op het lichaam, en een moment erna was ik veilig terug.
.....

Een 'oude' schets van mijn nachtelijke

out of body.

13. Stemmen in de intieme sfeer.

2009-03-04T10:33:00.007-08:00

('Astral' Mooie schildering.)
______________________

Vele stemmen speelde zich af in de rustige sfeer van de ochtend, en waren af en toe intiem en vertrouwd. Van serieuze inhouden tot aan een aardige speelsheid, (waarbij twee dimensies elkaar ontmoette en men van beider zijde was verrast over deze mogelijkheid) en aangrijpende momenten. Opgetekend naar gelang bepaalde terugkerende achterliggende entiteiten.
..

/ Wat Momenten \

a./ Ik was zo even buiten mijn lichaam gegaan en zweefde erboven.
Een ouder klinkend mannelijk stem zei op serieuze toon:
"Zie je nu wel dat er een leven is na de dood" ..

b./ Ik lag in het ziekenhuis, vanwege een blindedarm ontsteking. En was nogal ongerust, even voor de narcose volgde zei ik twijfelend er niks van te merken, en schoot tegelijk buiten bewustzijn.
Na de operatie lag ik des nachts in een lichte ontspanning te rusten. Opeens werd ik in een korte snelle ruk in een diepte getrokken, daarin hoorde ik mijn naam zeggen en voorts: "Doe het rustiger aan in het vervolg, en niet meer paniekerig worden" .. Direct daarop floepte ik uit de diepte en was helder wakker.
....
In dit geval hoorde ik de woorden niet buiten mijzelf maar direct van binnenuit.

c./ "Goocheltrucs.. goocheltrucs.. Zijn dit goocheltrucs..
liefde.. liefde".. herhaalde een wat geïrriteerde stem..

- Jonger stemgeluid (Dialect) -

d./ In de tweede toestand hoorde ik vanuit een verte het geluid van een gitaar.
Dichterbij komend hoorde ik de volle klank van een Spaans gitaar waarna het ophield
en een kort lachen volgde. Ik vroeg spontaan naar de naam van de aanwezige persoon, waarop met vrolijke toon meteen werd gereageerd met een bepaalde naam (welke ik voor mijzelf behoud.)

e./ Iemand sprak tot mij over allerlei. Hij zei niet te komen wanneer ik dit wenste maar alleen wanneer hijzelf dat wilde. "Niet jij bent belangrijk, < .. > is belangrijker" Hij noemde de naam van een vrouw die ik niet kende.
...

f./ Op een nacht lag ik doodziek van de griep en met hoge koorts te bed.
Dichtbij hoorde ik iemand snikken waarbij hij zei "Ik kan je niet helpen" terwijl hij verder snikte. Innerlijk zei ik dat hij het zich niet moest aantrekken en daarom beter kon gaan. Een ander stem sprak hem toe, in de zin van: Kom maar, ga maar" terwijl hij afscheid nam. Ik deed hetzelfde.
...

___________

g./ In de tweede toestand hoorde ik muziek, ernaar luisterend zei een stem: Hij hoort ons" Een ander reageerde met "Nietwaar" .. Deze weer: Jawel, kijk maar" .. Nu hielden de geluiden der instrumenten na elkaar op als speelde zijzelf deze muziek.
Het was even doodstil - waarna iemand kort lachte en waarop ik het geluid hoorde van een orgel, begeleid door een gitaar, deze speelde een kort melodietje. Op het slot ervan lachte zij kort en ik keerde terug in de gewone waaktoestand.
..

Tijdens een ander ontspannen moment waren twee jonge stemgeluiden bij mij. De ene maakte grappen terwijl de ander ermee lachte. Ik reageerde op zijn woorden met eenzelfde strekking, waarop ze spontaan lachte. Zo ging het enige tijd door.
...

<><><><>

/ liefdevolle entiteiten \

h./ Tijdens de schemering in de ochtend hoorde ik dichtbij een vrouwelijk stem.
Op liefdevolle toon zei ze: Je bent helemaal niet alleen. Voor je voeten staat een vrouw.. en trouwens achter je hoofd ook" ..
..
Een wijze van staan die doet denken aan een vorm van bescherming.

i./ Ik volgde gedurende de tweede toestand een gesprek. Daarbij hoorde ik tevens een Engelstalige en een Duitse stem. De (vrouwelijke) stemmen hadden het onderling over wat mij scheen de moeilijkheid om de realiteit van hun bestaan te bewijzen.
Ze zeiden onder andere dat 'men moest kijken in de cel' Waarbij ze de letter C. van cel vergeleken met de hoofdnoot in de muziek (wellicht om het belang ervan aan te tonen.) De Engelstalige stem zei tenslotte (vertaald) "Ieder mens heeft een boodschap"...

<><><>

j./ Buitenlichamelijk sprak een vrouw tot mij: Ben je weer uitgetreden.. je moet niet te lang buiten je lichaam blijven, dat is niet goed"..
.....

k./ In de schemering hoorde ik duidelijk wat woorden van een wat religieuze aard - waarna, in de gevoelige sfeer een ander stem volgde. Deze sprak (in het dialect) op bedroefde toon het verlangen uit, weer op de Aarde te willen zijn. Waarna ze tot tweemaal herhaalde "op eigen benen te willen staan"..
...

<><>

l./ In de vroege ochtend hoorde ik geluiden, als was men iets aan het opruimen.
Ik voelde mijzelf op dat moment een stukje boven mijn lichaam zweven. Een (vrouwelijk) stem zei opeens in een korte schrikreactie: Kijk.. daar, zie je dat,
dat wit licht" .. Er volgde een stilte, even later was ik weer in het lichaam.

(Ik had het gevoel als betrof dit mijn tweede lichaam, waarvan men de soort aura waarnam. Ieder mens zou een lichtende aura om zich/en zijn astraal zijn heen dragen.)

_________

m./ Net buiten het lichaam wilde ik een bepaalde richting uitgaan.. terwijl een heldere kinderstem riep: Waar ga je nú weer heen" - met de nadruk op 'nu'..
..

n./ Buiten het lichaam was ik van plan een muur van de kamer te doordringen, terwijl een kinderstem riep: Kom terug" Dit in aanvang niet serieus opvattend wilde ik verder gaan, toen dezelfde stem riep: Kom terug, in je lichaam" .. Wat onzeker geworden brak ik de uittreding meteen af.

<>

o./ In de vroege ochtend zag ik voor mijn geestesoog beelden verschijnen van een golvende zee waarop een zeilboot dreef. Rustig volgde ik het terwijl duidelijk een kinderstem (in dialect) zei: dat is een boot" hetgeen zij nog eens herhaalde, en waarop ik spontaan insprong en vroeg: En wie ben jij?" Ik hoorde een stilaan fluisteren, iemand die bij haar was zei iets van 'Je wilt al zo lang met hem praten, en nu krijg je de kans en durf je niet'.. Even erna hoorde ik haar zeggen "Dit kan ik je niet uitleggen" waarop de ander persoon bij haar kort luid lachte..
....

____________

Deze terugkerende kinderstem - naar schatting zo'n twaalf jaar - speelde een of ander rol, tijdens twee uittredingen was ze erbij en haar wat aanmanende of waarschuwende woorden stamde eer af van een minder kinderlijke geest maar een zich daar heel bewuste entiteit. Het zou kunnen dat de schijnbare verschillen in leeftijd hebben te maken met de mate van bewustheid, of met het moment waarop iemand is over gegaan en op dat tijdstip binnen 'die vorm' is verder gegaan aan de overzijde. Tevens moet er een band bestaan tussen deze stem, en de andere met mijn leven. Misschien heeft het tot doel om van beide zijden een beter begrip te krijgen van het mysterie wat het uiteindelijk allemaal is: Ons bestaan.

Gemakkelijk is het niet, getuigende het volgend moment:

p./ Ik ontwaakte uit een vervelend nare droom. Op of direct na het moment van ontwaken zei een stem binnenin mij: Je moet niet denken dat dit echt is, het was maar een droom" ..

Eenzelfde soort ervaring had ik een ander maal, maar de persoon die in de droom betrokken was sprak na het ontwaken tegen mij (en bood een excuses aan met betrekking tot de inhoud van de droom.)

______________

/ negatieve entiteiten \

Tijdens twee momenten terwijl ik verkeerde in de tweede toestand was er bij enkele gesproken woorden een naargeestige en negatieve sfeer die zelfs tot na het wakker zijn duidelijk voelbaar bleef enige poos in het kamerruim. Een dergelijke voelbare sfeer van negativiteit (ik zou het niet anders als pure slechtheid kunnen omschrijven) was daarenbuiten nooit aanwezig geweest.

Tijdens een ander moment kwam er een naargeestig klinkende hese stem op mij toe, mijn naam uitsprekend, als vanuit een verte, die plotseling onder een naargeestig langgerekt "nee" werd terug getrokken, terwijl het stemgeluid op de achtergrond verdween, als werd er door iets ingegrepen.

<><><>

Tijdens stemervaringen herinner ik langer durende gesprekken die persoonlijk waren en meer inhoud hadden. Eens noemde iemand daarbij Jezus de grootste der magnetiseurs. De inhoud van zulke gesprekken herinnerde ik me na afloop nauwelijks - soms omdat ik enige tijd in slaap viel - wat ik jammer vond. Eens sprak een jong stemgeluid een mooi rijmend gedicht uit, een gedicht zoals mijn onderbewuste nooit ter plekke had kunnen verzinnen.

14. Bewuste Gestalten nabij.

2009-03-04T10:33:00.005-08:00

< Het waarnemen van bewuste bestalten >

_______________________

/ zichtbare handen \

In een rustige sfeer hoorde ik een stem nabij die mijn naam uitend zei dat ik niet bang hoefde te zijn, waarop hij mij vroeg om mijn handen naar voren te reiken. Er was geen gevoel van een negatieve sfeer bespeurbaar, waardoor ik poogde in te gaan op zijn wens. Daarop zei de stem dat het zo niet ging en ik het nogmaals moest doen:
bij een verdere poging zag ik mijn astrale handen naar voren strekken. Daarop zag ik twee andere handen die zich boven op de mijne neerlegde. Op dat moment sprak een ander aanwezige stem dat 'ze waren verraden' waarop ik bijzonder argwanend werd, en mijn handen direct terugtrok. Bij het trapvertrek hoorde ik iemand naar beneden gaan, (veronderstellend dat het mijn moeder was) ik riep maar er kwam geen respons. Ik hoorde wat vreemde klanken.. toen ik opnieuw de traptreden hoorde riep ik opnieuw, waarna er een onmiddellijk respons was. Blijkbaar was ik onwetende in de tweede toestand, waardoor mijn roepen de eerste maal niet werd gehoord. Het verontrustende bij dit bijzonder moment lag niet in een bepaalde sfeer maar in de merkwaardige bewoording. Wel was ik hernieuwd getuige van het waarnemen van een deel mijner astraal lichaam, en nam voor het eerst handen gewaar van een ander entiteit.
...

/ De gestalte op het bed \

Op een avond geraakte ik in een lichte slaap, terwijl op de kamer een kaars verder brandde. Op een bepaald moment opende ik mijn ogen zonder te weten waarom, en tot mijn grote verbazing zat bovenop mijn bed een levendige gestalte.
Omdat mijn bed opzij tegen de lengte van de muur stond zat deze gestalte tegen de zijmuur, even voor mijn blijkbaar opgetrokken benen. Waarschijnlijk door het kaarslicht kon ik hem goed waarnemen. Een menselijk uitziende gestalte, op zijn wat smal (jong) gelaat had hij gekruld haar, en daarbij droeg hij een lang wit gewaad, tot onderaan zijn voeten. Met opgetrokken benen zat hij direct voor mij, en keek voor zich uit alsof er eigenlijk niks bijzonders aan de hand was. Daar ik hem kort verwisselde met een mij bekend iemand (waar hij bij nader beschouwing helemaal niet op geleek) gaf hij daar meteen antwoord op 'dat deze persoon hier niks vanaf wist'.
Op mijn gemak voelde ik mij allerminst, zodat ik hem aanmaande weg te gaan, waarop hij wat verrast opkeek (als vroeg hij zich af of ik dit echt wel wilde.) Ik sloot mijn ogen in de hoop dat hij daarna wel zou weg zijn, zijn aanwezigheid voelde ik echter bij mijn voeten. Wat later was hij verdwenen.

Deze beleving had mij aangegrepen, zoals wel vaker gebeurde binnen deze sfeer, vooral vanwege het buitengewoon realisme ervan. Deze persoon kwam zeer zelfbewust over en er was geen gevoel van iets negatiefs..
...........

<><><><><>

/ Een oudere bewuste gedaante zittend naast het bed \

In de schemering der ochtend hoorde ik iemand direct naast mij tot mij praten.
Ik luisterde en wendde mijn hoofd in de richting van het stemgeluid. Naast mij zat zichtbaar op een aldaar staande stoeltje een bewuste man. Een zeer menselijk uitziend persoon, hij droeg - net als de eerdere gedaante - een wit gewaad tot aan zijn voeten, en zag er wat meer gezet en ouder uit. Op het moment ik hem zag stopte hij kort en keek mij indringend aan, waarop hij zijn woorden vervolgde (waar ik tot dan niks van had mee gekregen.) Hij vroeg mij om bij hem te komen, ik aarzelde en vroeg me af of ik nu uit mijn lichaam kon. "Kom dan" drong hij aan, ik floepte uit mijn lichaam en bevond mij in zijn armen. Er was geen moment van vrees en een vertrouwdheid, hij sprak enkele woorden waarvan ik de betekenis niet begreep en waarop ik wat aarzelend terugkeerde in het lichaam. Bij het opnieuw kijken was hij weg, ik vroeg of hij nog even wilde komen maar dit gebeurde niet - of ik was niet langer in staat hem te zien.

Ik was bijzonder aangegrepen, net als de eerste maal, er was iets van sterke emotie, die ik niet nader begrijp, maar wat wellicht had te maken met de betekenis van deze personen.
....

______________

Enkele ervaringen met het waarnemen van gestalten hadden een persoonlijke, en religieuze betekenis en behoud ik voor mijzelf.

/ De entiteit die mij volgde \

Uitgetreden bevond ik mij een eind van het lichaam vandaan. Naast mij bemerkte ik een jong uitziende vrouw die mij volgde, met een duidelijk verhulde pret. Ze deed alsof ze naar mijn lichaam wilde, wat enig wantrouwen in mij opwekte. Ze ging steeds sneller, en lachte, daarbij haalde ik haar ras in en keerde ijlings terug in mijn stoflichaam.
..
Ik had gedurende deze beleving geen gevoel van een negatieve sfeer, eer van het uithalen van een grap, blijkbaar was deze vrouw zich volop bewust van de situatie.
(Opvallend is de blijvende gehechtheid aan het 'stoffelijke')

<><><><>

/ Een ander moment van mijn moederskant \

Beneden in de woonkamer was zij licht in geslapen. Toen ze haar ogen opende zag ze duidelijk zichtbaar vanachter een fauteuil een gedaante staan, die naar haar woorden uitzonderlijk knap was, hij had lang golvend donker haar - en een baardje, en droeg een strak pak dat nauw om zijn lichaam sloot - opzij iets als een zwaard (Ze vergeleek hem met een soort ridder figuur.) De gestalte keek voor zich uit in de richting van de nog aanstaande teevee.
Ze zag hem een ogenblik, waarna niet meer..
..
Van haar overtuiging was zij overigens niet af te brengen, ze had hem zodanig gezien. De figuur doet mij sterk denken aan een soort beschermer/of beschermheer.
De verschijningsvorm zou zich ook kunnen aanpassen aan de betekenis van zijn aanwezigheid.

Perslot voeg ik hieraan toe, dat een dergelijke begaafdheid zoals af en toe bij haar voorkwam niet in onze familie zit, we waren in alle opzichten een 'doorsnee' familie.

15. Uittredingen in andere verblijven.

2009-03-04T10:33:00.003-08:00

Dat uittredingen zich beperkte tot mijn ouderlijk huis was allerminst waar, al wel het zich daar het meest intensief afspeelde was het niet een of ander bron ervan. Na zelfstandig te zijn gaan wonen waren deze ervaringen reeds beduidend afgenomen, maar wat uitzonderlijk realistische ervaringen deden zich voor. Daarnaast een beknopte verhandeling van het bijzonder contact met een magnetiseur en de toename van buitengewone momenten in het verblijf van de door hem opgerichte woongroep.
.....

______________

/ Onbewuste uittreding \

Op een nacht was ik beneden in het kamerruim. Waarom ik daar was wist ik niet. Ik wist en begreep niet anders dan dat ik was opgestaan en me beneden bevond. Ik ging naar de gang en stapte de treden van de trap op, waarbij ik terug wilde naar de slaapkamer. Ik zag de omgeving - trots het duister duidelijk, de kamer, de gang, de trap en de opvallend lichtgeverfde trapleuning. Tijdens het omhoog gaan voelde ik me vreemd, zweverig, waarbij ik me plotseling realiseerde dat ik moest zijn uitgetreden.
Ik dacht aan mijn lichaam en even erna was ik terug.

Deze beleving was dusdanig realistisch dat ik het verschil tussen daadwerkelijk beneden zijn of enkel 'in de geest' niet opmerkte, dan pas toen ik besefte geen lichaamsgewicht te hebben en te zweven.

/ Buiten het huis getreden, de omgeving herkennende \

Eenmaal had ik een mooie en heldere uittreding in deze nieuwe woonomgeving. Buiten het lichaam verliet ik via het raam de woning. Buiten geraakt zag ik de voorzijde van het flatgebouw alsook de grasplak beneden mij en de verdere omgeving, met zijn huizen en straten. Ik bewoog boven dit gebied en volgde enkele straten. Ik kwam bij de zijweg en zag de mooie losstaande huizen aldaar. De weg volgend zag ik verder de zijdelings liggende mooie gerestaureerde boerderij en de met dennenbomen omringde tuin. Ik kwam uit bij een ander zijweg - die uitkomt aan de grote weg - Op deze weg liggen enkele mooie bungalows en de straat volgend zag ik in het bijzonder de glazen lichtbollen voor de tuin van een mooi huis. Deze lichten schenen sfeervol - zoals ook in realiteit - Alles deed sfeervol en vredig aan.
Even erna was ik terug in mijn lichaam..

/ De kater die afscheid nam \

Een ander beleving in deze woning blijft me bij.
Ik had uit een asiel een zwart katertje. Het was een lief beest die zich nogal terugtrok en wat droefgeestig overkwam. Hij was veel buiten. Op een ochtend kwam het bericht dat het dier langs de weg lag en was dood gereden. Ik had het er de eerste tijd moeilijk mee. In gedachten riep ik zijn naam.. Op een nacht hoorde ik dichtbij het geluid van een spinnende kat. Een nacht later was er weer het spinnen van een kat nabij, terwijl een klein harig lichaampje naast mijn gezicht streek..
Was dit 'zijn afscheid'?
...

<><><><>

/ vastzittend in de dikke muur \

Tijdens een bezoek en een overnachting in een mooi wit klooster (te Oosterhout) had ik de volgende vreemde gewaarwording.
In de nacht trad ik uit, buiten het lichaam beland wilde ik de witte muur van het gastkamertje doordringen. Het was een dikke muur - zoals meestal bij kloosters -
Ongeveer in het midden der muur bleef ik steken, ik zat vast - er was iets van het voelen van de muur. Het gaf een vreemd naar gevoel. Ik 'dacht' me snel terug in het lichaam..

_________________

/ uittreding in het winkelcentrum \

Ik was opnieuw verhuist en bewoonde boven een flat in het winkelcentrum.
Uit het lichaam verliet ik het flatgebouw (via het raam.) Buiten gekomen zag ik van daaruit delen van het gebouw terwijl vooral de grote rode letters 'EDAH' opviel (deze waren boven de daar betreffende winkel bevestigd.) Het was een heldere beleving, ik vloog door het luchtruim en zag gedeeltes van het centrum, zoals de grote kerk verderop...

/ De magnetiseur en het verblijf in zijn woongemeenschap \

Ongeveer een jaar verbracht ik in een woongroep. Het betrof een grote gerestaureerde boerderij, van stallen en dergelijke had men slaapvertrekken gemaakt, het was een ruimtelijk huis met verschillende grote vertrekken en bijzonder mooi ingericht.
Met een kleine kring van mensen woonde wij daar (allerlei mannen en vrouwen van verschillende leeftijd) Elk had zijn eigen vertrek buiten gemeenschappelijkheden. De woning lag in een mooie natuurlijke omgeving met veel land en bosgebied. De oprichter ervan was een magnetiseur die ik wat jaren voorheen had leren kennen, en die mij geruime tijd behandelde in zijn destijds bungalow in een mooi dorpje (in noord limburg.) En met wie ik op den duur een vriendschappelijke band kreeg. Binnen deze kring van mensen hield men dagelijks een bijzonder soort meditaties, in een daarvoor bestemd ruim. Daarbij bundelde wij onze gezamenlijke energieën en projecteerde die als een positieve kracht voor 'de wereld'.

Magnetisme is in elk geval een buiten twijfel bestaande - voelbare kracht, die bij concentratie en samenbundelen uit het lichaam en vooral uit de handen stroomt, daarbij is de toegenomen warmte of energie meetbaar. (Men zou deze toename van warmte tijdens het opwekken van energetische krachten gemakkelijk kunnen vaststellen.)

Van belang binnen dit werkstuk waren een tal uittredingen en ongewoonlijke ervaringen daar verblijvend. De toename van uittredingen was opvallend, en zou te maken kunnen hebben met de daar bestaande en opgewekte energieën. Ik zag buiten het lichaam getreden delen van landvlakken of de direct omringende omgeving, zoals de tuin naast mijn slaapvertrek en delen van het ruime huis (er was een vredige fijne sfeer bij aanwezig.) Een paar realistische uittredingen beleefde ik hier. Het los zijn van mijn lichaam kwam vaker voor, daarbij slaagde enkele wat minder (en was er een gevoel van bewegen door 'zwaar water'.) Maar dit soort ervaringen had ik voorheen maanden niet meer, gedurende dit verblijf kwam het op allerlei manieren voor.

Tijdens uittredingen doordrong ik de deur van de kamer waar ik overnachtte, en kwam uit bij de daar lange gang, deze volgend doordrong ik een ander deur en kwam dan uit in een groot vertrek. In dat vertrek stonden een piano en een elektronisch keyboard (van mijzelf) beide instrumenten nam ik helder waar. Van daaruit volgde ik de richting van het ruim huis en kwam uit bij het keukenvertrek en tenslotte bij de grote kamers aan de ander zijde van waar ik sliep. Deze ruimte was door middel van enkele trappen in tweeën verdeelt, naast de ruime woonkamer had men de 'Boeddharuimte' (alwaar zich o.a. een boeddhabeeld bevond.) Dit waren bijzonder 'experimenten' - het terugkeren volgde in een korte flits.
(Beide uiteinden van de boerderij hadden nog een trapvertrek naar bovenliggende verschillende ruimtes en slaapvertrekken - dit huis doordringend was al een hele beleving.)

/ Wat andere ongewoonlijke ervaringen \

Ik zag allerlei levendige beelden van landschappen, en hoorde G.B. op vriendelijke toon zeggen dat dit 'limburg was' .. Een ander maal scheen hij mij op te zoeken, met een ander daar verblijvende, en was in een kort gesprek met mij - waarop hij aangaf bepaalde personen te bezoeken. Deze verbleven in het ruime vertrek via de trap naar boven, angrenzend aan het vertrek waar ik verbleef. (Een bijzonder mooi ingericht bovenruim, waar men zich tevens creatief kon bezig houden.) Op z'n minst een opmerkelijke droom..

Vanaf ik G.B. kende, is het overigens vaker voor gekomen dat hij opeens aanwezig was in het huis, ik kan het verder niet plaatsen, tenzij hij vaker niet bewuste uittredingen had. In elk geval wist hij van mijn bewuste uittredingen..

<><><><>

Twee ervaringen zijn nog te vermelden. De ene ervaring heeft te maken met de veelal erotische tintelingen die voor kwamen tijdens een tal uittredingen. Erotische prikkels zijn tijdens uittredingen bijzonder intens, ze worden anders ervaren als fysiek, ze zijn indringend en volledig, en veelal dwingend. Tijdens uittredingen kwamen seksuele prikkels automatisch, daarbij was zelfbevrediging een mogelijkheid.
Buiten het lichaam werd ik overstelpt door een seksuele prikkel en gaf hieraan toe. Daarbij hoorde ik heel duidelijk de woorden zeggen dat "Astrale zelfbevrediging veel voor kwam in Ski Lanka" ..
.....

<><> <><>

/ Telepathisch contact \

Op een nacht had ik een nooit eerder opgedane ervaring.
Terwijl ik alleen te bed lag, geleek het als was er een telepathische band met verschillende bewoners. Er spraken allerlei stemmen tegen mij, elke afzonderlijke stem herkende ik als afkomstig van een van de bewoners. De stemmen volgde na elkaar, al was de inhoudelijke bewoording van niet veel betekenis, was ik verbijsterd door deze mogelijkheid van communicatie. Een der bewoners (een Duitse vrouw) was op dat moment niet aanwezig maar werkzaam in een hospitaal over de Duitse grens. Dit bleek echter niets uit te maken (ruimte en afstand zijn naar mijn gevoel meer begrippen als concrete werkelijkheid.)
........

16. Allerlei uitzonderlijke momenten..

2009-03-04T10:33:00.001-08:00

Navolgende korte 'dromen' zijn opmerkelijk in verband met een moment uit de realiteit, en hebben inhoudelijk verder weinig betekenis.

a,/ Terwijl de spoorwegbomen gesloten waren klom ik er overheen en passeerde de rails. ..
In een droom zag ik deze beelden en een stem waarschuwde mij voor het eventuele gevaar hierbij..

b./ Tijdens een uitrit met mijn ouders verloor ik ergens een geldbiljet. Ik zocht samen met hun maar vond het niet. Na enige tijd zag ik het duidelijk liggen bovenop sprieten van een grasveld, als was het daar neergelegd..
..
In een droom kwam ik een zaal binnen waar verschillende mensen rondom een biljarttafel stonden. Een van hun wendde zich naar mij en zei op geestige toon: Heb je het verloren geldbiljet terug gevonden"..

c./ In een droom belde iemand aan onze voordeur. Ik maakte open en voor mij stond een, uit de realiteit bekende vrouw. Ze zei me 'dat ik niet te veel moest lezen, omdat ik daar maar opstandig van werd' Nu veranderde ze voor mijn ogen in een - niet onknappe - jonge vrouw. Ze zei: Nu ga ik maar weer" stapte op een fiets en vertrok.
..
In die tijd maakte veel lectuur mij inderdaad opstandig, (doorgaans klopte veel niet overeenkomstig mijn gevoel, en deze woorden raakte dit gevoel precies.)

<><> <><>

De volgende momenten zouden kunnen duiden op een voorspellend karakter.
Een daarvan kwam reeds korte tijd daarna volledig uit.

/ Het huis in vlammen \

d./ In een droom zag ik een mij bekend huis volledig in de vlammen staan. De vlammenzee joeg tot boven het dak uit. Ik ontwaakte en begreep deze droom niet, die mij volstrekt absurd en irrationeel scheen.
..
Niet lang na deze droom stond het door mij 'gedroomde huis' daadwerkelijk in brand. Nadat wij waren gewaarschuwd ging ik ter plekke kijken, toen het in volle gang was die nacht. De vlammen joegen tot boven het dak uit.
.....

_____________

/ En nieuwe wereld leraar \

Van eenzelfde aard was de volgende aangrijpende 'droom'.
e./ Ik zag de voeten van een persoon, waarvan ik door een innerlijk weten wist wie hij was. Vanuit datzelfde weten wist ik dat hij op een soort podium stond, en mensen van alle rangen en standen toesprak. Hij sprak met name over het gevaar van de nucleaire bewapening, zijn woorden waren resoluut. Hij liet de keus om deze wapens te verwijderen of de gehele ondergang daardoor. (Waarbij hij meen ik voorsloeg om deze wapens in de ruimte te deponeren.)
Zoals gezegd waren zijn woorden van een onafwendbare resoluutheid. Het was mij duidelijk dat dit de Christus was, in het nucleair tijdperk..

De volgende twee belevingen waren buitengewoon in alle opzichten.
____________

/ Een visioen \

f./ Als in een aangrijpend visioen zag ik het leven voorbij trekken van de Amerikaanse Helen Keller, die kort na haar geboorte blind en doofstom werd.
Ik zat in een soort 'driedimensionale' (of meerdimensionale) bioscoop' en zag haar leven zich afspelen in wat seconden, met alle emoties. Haar enorme strijd op zich aan de duisternis te ontworstelen naar het licht van een volwaardig mens die beroemd werd. Dit gebeurde terwijl er buitengewone mooie muziek bij galmde.
....
Ik was bij ontwaken emotioneel aangegrepen (en had het gevoel dat deze beleving voor mij een les inhield.)

*Extra Noot: Ik heb aangaande Helen Keller een link geplaatst*

____________

/ De beroemde overleden vrouw \

g./ Op een bepaald moment was ik ergens in een vertrek.
In het ruim was een jonge vrouw. Ze vroeg mij 'waar ze nu heen moest'..
Als bij ingeving zei ik dat ze maar even moest wachten en dat er iemand zou komen die haar verder hielp. Nu ontwaakte ik, en een stem sprak tot mij op serieuze toon.

De volgende dag vernam ik via het nieuws dat gedurende die nacht een vrouw was overleden. Het was de vrouw uit deze ervaring. Ik had haar echter zo gezien zoals zij was in haar jonge jaren als actrice in films.

_____________________

*Extra Noot: Op 13 september 1982 overleed op 52 jarige leeftijd een vrouw, na een avondlijk ongeluk met een auto, de vrouw stierf de komende dag zonder nog bij bewustzijn te zijn geweest. Voorgaande ervaring speelde in de nacht voor haar ongeluk.

<><><>

Volgende droomachtig moment is mij in herinnering gebleven vanwege zijn bijzondere inhoud.

h./ In deze droom zag ik de zo genoemde Chakra's.
Deze worden beschreven als wentelende wielen die op verschillende plekken in het lichaam aanwezig zijn en kosmische (levens)energie opvangen. Nu zag ik een lichtstraal of energiebundel die vooral in de hoofd chakra binnen drong. Daarna was er een beeld van een - grote - spuit en ik hoorde zeggen dat deze (kosmische) energie net zo belangrijk is voor de mens als de dagelijkse hoeveelheid aan vitaminen die hij nodig heeft.
Deze spuit moest waarschijnlijk deze hoeveelheid vitamines bevatten.
..........

17. Enkele bewaarde notities.

2009-03-04T10:32:00.007-08:00

< Net zo belangrijk als de dagelijkse vitamines is de kosmische energie >

_________________

2 november 1991.

Ontwaakte deze nacht uit een ongelofelijk beleving. Reeds aan kleine 'voortekens' van vage landschappen wist ik dat iets zou komen. Ik was, naar mijn weten uit het lichaam gegaan - ik kon lekker vliegen en bevond mij boven allerlei landschappen. Steeds als ik leek vast te lopen op een punt zag ik de verschijning van het 'maanlicht' .. concentreerde mij daarop en was opnieuw buiten, met volle vaart omhoog stijgend, en beneden mij beelden van onverwoordbare landschapgebieden, die bij het opstijgen weider werden. Hoog in het ruim vloog ik, met vaart over machtige meren, en het leuke was dat deze vreugde werd versterkt door een met mij mee reisend gegalm van leuke muziek. Eerst klonk het wat klassiek, totdat iets als een lekker stuk blues muziek met mij mee galmde. De landschappen leken wel van heel verre, exotische oorden. Er bevonden zich aparte huizen - er waren tevens grote steden. Alsof ik elders op de aardbol rondvloog, het deed zeer realistisch aan. Precies met de laatste noot van dat blueslied was ik in een flits terug, en opende meteen mijn (fysieke) ogen. Ik voelde een enorme kracht (en had hernieuwde hoop.)
...

20 november 1991.

Er deden zich laatste nacht verschillende uittredingen voor. Bij het denken om uit het lichaam te gaan ging ik daar boven uit. Ik zweefde door het kamerruim en trachtte allerlei uit de realiteit stammende punten waar te nemen, om dit feit voor mijzelf te bewijzen..

22 februari 1992.

Direct bij het ontwaken herinnerde ik een ongelofelijk mooie beleving, die een hoogtepunt geleek in extase. En die alle facetten had van een uittreding. De landschappen waar ik overheen vloog veranderde constant waarbij een overweldigende schoonheid zich uitstrekte. Ik noem enige flarden..
Ik kon steeds weer van de grond omhoog gaan het ruim in, en zag beneden mij landschappen die constant veranderde bij het er overheen gaan. De meeste tijd zat ik boven allerlei watergebieden.. Dan scheen een vlak gebied over te gaan in diepe afdalingen, er waren mooie berglandschappen. Even zat ik min of meer vast in een donker ruim, ik verliet het en zag tot verbazing naast het gebouw iets als een miniatuur bouwwerk, als van lego stenen gemaakt, het vormde een prachtig soort verlicht kasteel en aansluitend mooie huizen terwijl in een van deze bouwsels een levend konijn zat, dat naar buiten keek.
Op een gegeven moment zag ik beneden een rivier stromen, waarop een schip voer.
Ik volgde het schip en zag de rivier overgaan in een heel ander, wijder watergebied.
Ik wenste hoe mooi het zou zijn om nu watervallen te zien, en terwijl ik over het brede water vloog zag ik van overal watervallen naar beneden stromen. Het vormde een harmonisch betoverend geheel.

Toen was er zo'n mooie waterkant, met als daarin overgaande een soort grote tuin.
Ook dit vormde een harmonisch in elkaar verweven geheel. Er stonden prachtige bloemen, maar opvallend was een buitenissig grote soort roos, die zo mooi was, dat ik deze voorzichtig aanraakte - er kwam en geur van rozen uit. Het was een omgeving waar je tijdloos kon vertoeven.

Maar ook vloog ik boven parkachtige steden. Waar overal mensen liepen. Ik voelde als het ware de verschillende harmonische uitstralingen van deze mensen. Al deze mensen schenen met zichzelf en hun omgeving in diepe vrede - er was iets van een voelbaar geluk. Ik vloog over de mensen heen, en sommige streek ik met mijn handen over het hoofd en haren. Niet zomaar.. of ik gaf deze mensen hierdoor een soort kracht, of andersom..............

<><> <><>

10 maart 1992.

De laatste nachten komen tot mijn verbazing duidelijk buitengewone momenten tot mij.
Er zijn steeds fijne gevoelens in mij - op zich niet buitengewoon. Er waren stemmen - een jong iemand zei enige woorden.
Laatste nacht scheen een vrouw liefdevol op mij toe te komen, terwijl zich op de achtergrond een - vreemd gekleed - man bevond.
Er waren weer stemmen, de woorden zijn mij helaas ontvallen, maar ik herinner mij een betekenis.. Jammer dat ze mij ontschoten zijn..

________________

(extra toevoeging waarbij ik niet weet of het betekenis heeft.)

17 april 1993.

In een droom bevond ik mij op een soort rustig plein in een woongebied. Plotseling kwamen er in de lucht grote vormen over, vliegende voorwerpen met een omvang van 'grote kokosnoten' De voorwerpen landde en sloegen neer in de verte achter wat
bomen. Onmiddellijk kwam er een onvoorstelbare kracht vrij, waarbij ik wist dat ik midden in een nucleaire ramp zat gevangen. Mensen vluchtte, ik rende mee hoewel ik wist dat het allemaal geen zin meer had, want de enorme kracht en straling was enige seconden later bij ons en om ons heen - Alles geleek gewoon weg te smelten als was, ook de mensen en ikzelf waren bezig weg te smelten als was, waarbij ik

ontwaakte....

18. Toen de poort zich sloot.

2009-03-04T10:32:00.003-08:00

/ Gesloten Poort \
__________

Na een vijftien jaar sloot zich geleidelijk de poort, naar de andere dimensie/s. Na verschillende verhuizingen waren mijn ervaringen al behoorlijk afgenomen. Mijn schijnbaar laatste bijzonder moment speelde zich af, woonachtig in het winkelcentrum. Gedurende de nacht was mijn reeds overleden moeder bij mij aanwezig. Ik vertelde haar hoe ik momenteel woonde en gaf enige uitleg. Ik voelde nadrukkelijk haar vriendelijke aanwezigheid.

Daarna beleefde ik voor zover wetende geen bewuste uittreding meer en de mogelijkheid om het op te wekken was geworden tot een onoverbrugbare kloof.
Terwijl het in de beginjaren werkelijk niet meer was, als een korte sprong over een smalle beek, om van oever te verwisselen..

Dit betekende niet dat allerlei mogelijkheden die mij vrij algemeen lijken, en des te meer aanwezig bij gevoelige mensen, zoals de intuïtie, het aanvoelen van een sfeer, enzovoort tevens gesloten waren. Het wil ook niet zeggen dat bepaalde bijzondere momenten niet meer plaats vinden. En wetende dat er geen paranormale ervaringen nodig zijn, om je te vergewissen van een liefdevolle bescherming, die elk van ons vergezeld.
...

\_____________________/

*Gedicht*

'Als een smalle beek
Dat het me leek
Belandend van de ene oever naar de ander
Raakte twee dimensies elkander
Mee genomen door de windstroom
Overstijgend elke droom
Aan de rand van dit bestaan
Was ik in een ander over gegaan
Dan
versmolten en opnieuw aan het stof gebonden
Maar wetende dat je met de kosmos bent verbonden.
.............

19. /slot.

2009-03-04T10:32:00.001-08:00

Mijn vriendin was 23 jaar en had een bijna fatale ontsteking aan de alvleesklier,
ze belandde op de intensive care, en onderging een ingrijpende operatie. Naderhand lag ze alleen op een kamer. Op een nacht stond er onverwachts een vrouw naast haar bed, van een middelbare leeftijd, en een liefdevolle uitstraling. Ze voelde haar hand op haar arm, de vrouw zei haar "Je bent nog te jong om te sterven, je moet blijven door vechten. Je hebt nog een heel leven voor je." Ze verliet de kamer waar ze lag, en doordrong daarbij de gesloten kamerdeur.
......

Naderhand vroeg ze of er iemand op haar kamer was geweest, maar dat kon alleen worden ontkent. Ze werd niet gelooft en haar ervaring werd af gedaan als een hallucinatie.

<><><><><>

- recente gewaarwording -

Een poos geleden had ik even voor het ontwaken een opmerkelijk moment. Het geheel speelde zich waarschijnlijk af in een fractie ener seconde. Ik was in een slaap, en terwijl ik sliep drong tot me door dat ik een bijzonder zuiver en schitterend wezen was, een onderdeel van het universum, ik bevond mij los van de fysieke werkelijkheid, en binnen eenzelfde moment drong de stoffelijke wereld tot me door, en gezien dat wat ik op dit moment was, deed de wereld aan als een 'oude versleten stoflap' . Er was een uiterst nauwkeurige fijnafstemming tussen de schitterende vonk met dat éne lichaam - het zou het eruit halen uit vele miljarden desnoods, en binnen eenzelfde fractie ontwaakte ik..
........